Seviyorsun ama zerre güvenin yok ne yaparsın?

Bu his, bir yandan kalbinle seversin ama bir yandan da aklın, içini kemiren o güvensizlikle baş edemez. Ve bu gerçekten insanı içten içe bitiren, yıpratan bir durumdur. Sevgi, güven olmadan çok zor yürür. İkisi bir bütün gibi. Sevdiğin insana güvenemiyorsan; hep tedirgin, hep tetikte olursun. Bu da seni zamanla tüketir. Ama hemen “biter” de diyemem. Önce kendine şu soruları sormalısın:

Bu güvensizlik neye dayanıyor?
Seni aldatan, kandıran, yalan söyleyen bir geçmişi mi var? Yoksa geçmiş yaşadıkların (önceki ilişkiler, ailevi şeyler) yüzünden içten içe hep bir şüpheyle mi yaklaşıyorsun? Yani güven eksikliği karşıdan mı kaynaklı, yoksa senin içinde zaten var olan bir kırıklığın yansıması mı?

Eğer karşındaki insan davranışlarıyla sürekli seni huzursuz ediyor, açık değilse, kendini korumaya alma ihtiyacın gayet doğal. Bu durumda sevgiyi değil, önce saygıyı ve sağlığını düşünmen gerekir.
Ama eğer o kişi bir şekilde elinden geleni yapıyor ama sen hâlâ içinde kuruyorsan, o zaman da bu senin iyileştirmen gereken bir iç yara olabilir.

Ne yapabilirsin?

Güven konusunu açık açık, suçlamadan ama içtenlikle konuşmalısın. Hissettiğini saklamadan ama karşındakini kırmadan.
Karşındaki insan güven inşa etmek için bir çaba gösteriyor mu, buna dikkat et.
Ve en önemlisi: Kendini kandırma. Sırf "seviyorum" diye, sana iyi gelmeyen bir güvensizliğin içine hapsolma.
Güvenmeyi seçemeyebilirsin. Ama kalmayı da seçmemelisin o zaman. Kalacaksan da çabayı iki taraf da göstermeli.
Sevgi çok kıymetli ama bazen sadece sevmek yetmez. İçinin rahat etmediği bir ilişkide uzun süre kalmak, kendine yapacağın en büyük haksızlık olur. Kalbini değil, biraz da aklını dinle.