Çirkin birine aşık olabilir misiniz?

Ben buna en mâkul bir cevap olarak şunu söylerim ki, olabilirliğim ve olmayabilirliğim ihtimalde ve muhtemelde mümkündür. Buna istinadendir ki olurum veya olmam kavramı kendimi ve karşımdakini kandırmak olur. Yâni "doğruya benzer bir yalan olacaktır".

Şimdi ben bu soruya yapılan bütün yorumlarını, dikkatle okudum ve genelinde de kavramsal hatalar gördüm.

Hem bu tarz meseleler benim alanım olduğundan, hem istidadım ve mesleğim olan derin felsefe, fırat bilimi ve mantık bilimi ile bunlara cevap vermeyi ve bazı doğruya benzer yanlış şeyleri kökünden çürütmek için yazmaya mecbur oldum.

Birinci mesele; Çirkinlik nedir, güzellik nedir bu iki sıfatın tanımlarına, kavramlarına, mefhumuna ve mahiyetine bakalım. Güzellik kavramı dörttür, 1 güzel olan kişi zâhiri itibariyle güzeldir (dış güzellik olarak) 2 mânevî olarak güzeldir, (hoş görülü, güzel huylu ve güzel ahlâklı, kendini sevdiren bir karekteri, letâfetli ve şefkatli olmasıdır) 3 kişi ya bizzat güzeldir veya neticesi itibariyle güzeldir. 4 kişi gerçekte güzelse de bazen hakikatte çirkindir. Son 3 ve 4'üncüsünde ki işaret edilen mânâyı herkes idrâk edemez.

Bu cümle den böylece, insan bazen zâtı itibariyle sevilir, bu sevgi ise sebebsiz ve nedensiz olan samimî ve hakikî sevgidir.

Bazı insanlar ise faydalarından veya başkası sebebi ile sevilendir, yani dolayısı ile sevilen insanlardır. (menfaate işaret eden sevgidir)

Çirkinlik kavramlarını da kısaca şöyle tanımlayalım. Birincisi güzellik kavramlarında verdiğimiz örneklerin tam zıddına dönüşmüş halidir. İkinci olarak ise, vahşîlik, zâlimlik, kâtillik, haydutluk, edepsizlik, mimsizlik, haysiyetsizlik ve onursuzluk ve benzeri sıfatlar ise hem soyut hem somut çirkinliktir.

Mâdem ki hakikat böyledir ve kimse buna itiraz edemez. Öyle ise zâhiren güzel veya yakışıklı olanlar fakat zâtında çirkin ve onursuz olanlar altın ve cevher muamelesi görürken. Zâhiren çirkin, bâtınen güzel ve kıymetli olan insanlar neden kıymetsiz bir bakır muamelesi görüyorlar?

Sen diyorsun ki, benim için iç güzellik, mânevî güzellik, letâfet, şefkat, güzel ahlâk iyi huy, iyi karekter ve onurlu olması çok önemlidir tipinin, şeklinin görüntüsünün hiç bir önemi yoktur.

Pekâlâ mâdem öyledir, neden ve niçin sen görünüşü güzel ve yakışıklı olan, fakat zâtında edepsiz ve onursuz ser'serilerin peşinden dolu dizgin koşuyorsun, tabiri câiz ise "yana yakıla, salya sümük", peşinden koşup gidiyorsun. Hem onun bu safatlara sahip olduğunu bildiğin ve farkettiğin halde.

Acaba bu mantığın çelişmezlik ilkesine zıt değilimdir? Yoksa sen kendine göre bir mantık kanunları mı koyuyorsun?

Hem sen, güzel veya yakışıklı bulduğun, gördüğün kişiyi tanımak ve tanışmak için her yolu ve her metodu mübah görüyorsun, milyonlar zahmete giriyorsun, sosyal hesabını ekleyip, hikayesini veya fotoğrafını beğeniyorsun, onda dikkat çekmeyi başaramazsan, bu defa doğrudan mesaj yazıyorsun oradan da sunuç alamazsan asla pes etmiyorsun, onun numarasını bulup wp'den mesaj atıyorsun veya arıyorsun (Bu her iki cinsiyet içinde geçerlidir) Ezcümle bütün şartları kendi gayretinle oluşturuyorsun.

Kezâ senin kast ve işaret ettiğin görünüşü çirkin ve sevimsiz, lâkin huyu ve karekteri eşsiz ve benzersiz bir elmas olan bir insanla tanışman, veya onun ruhunda ki cevherleri keşfedebilmen için zorunlu şartların olması iktizâ ediyor, meselâ, bir iş alanında beraber çalışmaya mecbur olan bir ekip sistemi, veya tezgâh arkadaşı, yol arkadaşı gibi.

Yâni bir insanın karşısında ki kişiye karşı kalbinde tanışma, tanıma ve kendini tanıttırma meyli yoksa bu zaruri şartlar dışında pek mümkün değildir.

Mâdem burada ki temel sebeb kalbin tanımaya ve tanışmaya olan meylidir. Kalbinde tanıma ve tanışma meyli ve eğilimi olmayan birisinde, tanıma ve tanışma iradesi nasıl bulunsun?

Zîra insanda ki meyil bir sebebtir, irâde ve istemek ise o sebebe istinâdı olan bir karar mekanizmasıdır.

Netice itibariyle, birini güzel veya yakışıklı buldun kalbin ve gözlerin ona râm oldular sonra sen onu tanımayı ve onula tanışmayı irâden ile murâd ettin.

İkincisinde ise zâhiren çirkin ve sevimsiz buldun, kalbinde bir meyil gözünde bir beğeni bulunmadı. Burada bir irâde kullanmadın, çünkü irâdeni kullanabilecek bir sebeb yoktu. Veya onun çirkin görünmesi senin kalbinde ona bir meyil olmamasına sebeb ve mâni oldu.

Buna istinaden de onu tanımayı gerektirecek bir sebeb olmadığından, o kişi senin nazarında veya anlayışında hiçlik ve kıymetsizlik makamında bulunmuş oldu.

"Belki bana diyeceksiniz ki, sözlerin ve demek istediğin şeyler anlaşılmıyor veya bize çok yabancı geliyor”.

Başında da size bahsettiğim gibi bunlar, derin felsefe, fıtrat bilimi ve mantık bilimi ile yazılmış argümanlardır. Sanırım git gide idrâki daha da zorlaşacak 😊😊

Şimdi bir örnek ve model olarak "BARIŞ'I" göstereceğim. delilin sağlamlığı ve sâbitliği için önerme de ki gerçek karekter barış arkadaşımız olacaktır.

(Barış, yanlış anlaşılmasın, ben seni samimî severim. Burada ki üyelerin içinde nadir bulunan onurlu ve haysiyet sahibi kişilerden birisin, bunda çok samimîyim)

Meselâ biz bu munis, sâkin, edepli, saygılı, boş ve mânasız, kırıcı ve rencide edici yorumlar ve görüşler yazmayan, abes ve mânâsız süprüntü sorulardan sormayan barışa aklın, mantığın ve vicdanın gözlüğüyle dikkatle bakalım.

Bu arkadaşımız, yaklaşık yedi yıldır bilfiil burada bulunuyor, dikkatini çeken bütün sorularda kendi fikrini ve görüşünü yazıyor ve oradan ayrılıp gidiyor. Ben hiç görmedim ki, birine edepsizlik ediyor, birilerini eleştiriyor. Veya kızlara ilişiyor, ya da yurum altına yorumlar yapıyor.

"Hatta ben bunu fark edince tepkisini merak ederek bir kaç kez gizliden ona iliştim" fakat arkadaş kat'îyyen edebini bozmadı.

Hem, genelde görüyoruz ki, barışın karşı cinsi tarafından hiç sevilmemesi, onlardan hiç duygusal yönde ilgi görmemesi onun kalbini çok ağlattırmış ve canını çok yakmış, ruhuna çok elem ve eziyet vererek onun maneviyatını bütünüyle zehirlendirmiş. Buna istinâden de aşka olan inancını yitirmiş ve kadınların kendisine karşı sevgi ve aşık olma duygularının olmadığına inanmış belki öyle inanmaya mecbur kalmış.

Şimdi buna kimse hakkız veya yanılıyor diyemez çünkü onun haklılığını ispat eden çürütülemez deliller ve argümanlar burada vardır.

Şimdi sen iddiâ ediyorsun ki, benim için tip ve görünüş değil, karekteri ve onuru önemlidir.

Mâdem ki sizin hepinize göre karekter, haysiyet, edep ve ahlak önemli bir kuraldır.

Barış ise bilinmiş ve tanınmış ve sizin uygun ve makbul gördüğünüz karekter ve onur sıfatlarını kendinde bizzat taşıyor.

Öyle ise bu onurun ve şerefin duygusal ve samimî sevilmesine ve aşık olunmasına ve evlenmesine engel olan şey nedir?

Şimdi buna karşılık ya diyeceğiz ki; Barış mutlak kötülerden ve zâlimlerdendir.

Ya diyeceğiz ki; Barış mutlak çirkinlerden ve sevimsizledendir.

Ya diyeceğiz ki; Barış hem iyidir hem kötüdür, hem yakışıklı hem çirkindir. Bu üçüncü şık mantığın dört temel ilkesine zıttır, mantık kanunları bunu kesinlikle kabul etmiyor reddediyor.

Ve bunları ben değil mantık kanunları sizden soruyor.

ya da diyeceğiz ki, sen katmerli bir yalancısın. veya ne söylediğinden haberin yok. veya fıtratın bozulmuştur.

ya da diyeceğiz ki; Sen insanlarla alay ediyorsun, veya fıratınla alay ediyorsun, vaya mantığı bütünüyle inkâr ediyorsun.

Netice itibariyle, hiç bir iş veya karar sebebsiz ve nedensiz olmaz, olmuyor. ve mâdem her işte bir sebeb olmak zorundadır, sebebsiz hiç bir şey meydana gelmiyor, gelmesi için bir fiiliyat gerekiyor. Öyle ise sizin barışa samimî sevmenize, samimî aşık olmanıza ve onun mânevî kişiliğini tanamanıza ve mânevî âlemini keşfetmenize engel teşkil eden sebebler nedir?

Ey aksini iddia eden arkadaş, bu deliller kuvvetiyle senden soruyorum. Zâhiren çirkin görülen ve çirkinlik hükmü verilen ve öyle kabul edilen insanları senin ve hâricî insanların sevmesine veya aşık olmasına engel olan şey nedir?

Ben, bunu okuyan bütün kadınlardan bunu soruyorum.

Bu deliller bize şu hakikati iki kere iki dört eder katiyetinde ispat ediyor ki, insanların söylemleri ve eylemleri birbiriyle çelişiktir ve çelişiyor. Yani ikiz yüzsüzlük ve yalancılık ediyorlar. Ama ekseriyeti bunun farkında bile değiller. Belki bu dehşetli tokatlar onların farkına varmasına vesile olabilir..

Not: bunu tek seferde okuyup anlamak mümkün değildir. İki veya üç pas üzerinden geçin, fakat gazete okur gibi okumayın. Aksi halde, burada mevcut olan kelimeleri teleffuz emiş olursun, işâret edilen mânâyı anlayamazsın.

"Barış sende bu hakikatleri bir levhaya yaz, ihtiyacın olduğunda yalancıların gözlerine sokarsın“.