Aldatan mı daha suçlu, affeden mi daha güçsüz?

Bu çok derin ve duygusal bir soru ama doğrudan söyleyelim: Aldatan her zaman daha suçludur, affeden ise asla zayıf değildir.
Neden? Aldatmak, bilinçli bir seçimdir. İlişkiyi zedeleyen, güveni yıkan ve duygusal bütünlüğü bozan tarafın sorumluluğudur. Bu davranışın bahanesi olmaz.
Affetmek ise büyük bir güçtür. Herkesin harcı değildir. Affetmek; acıya rağmen büyümeyi, empatiyi ya da sevgiye bir şans daha vermeyi gösterebilir. Bu zayıflık değil, duygusal olgunluk da olabilir.
Ama burada kritik bir fark var: Affetmek, her şeyi sineye çekmek demek değildir. Affetmek isteyen kişi, sınırlarını çizerek, tekrar aynı durumu yaşamamak adına karşısındakine net mesajlar verebilir. Kimi zaman affetmek, kişinin kendi iç huzurunu koruması içindir, ilişkiyi sürdürmek için değil. Yani her affeden ilişkiye devam edecek diye bir şart yok.
Sonuç: Aldatmak suçtur. Affetmek güçtür.
Göz yummak ise, bir noktadan sonra kişinin kendi duygusal sağlığını da riske atabilir.

Aldatan affedilmemeli ama boşanamıyorsan da eşitlenmeli yani aldatan aldatılmalı yanlış yanlıştır ama boşanamıyorsam niye sadece ben sineye çekeyim