Sanırım psikolojik?

Bir ablam var benden 3 büyük, küçüklüğümden beri ondan hiç ayrı kalmadım beraber oyunlar oynadık sohbetler ettik birbirimizden sakladığımız bir şey yoktu, yaklaşık 5 sene önceydi detay vermeyeceğim ama psikolojim gerçekten çok bozuktu insanlara karşı sürekli bir kin tutuyordum kimseyle konuşmuyordum, ablam bana çok yardımcı oldu beni mutlu eden tek kişi o. Ablam bana gülümsediğinde bile herşeyi unutuyordum o derece, ablama karşı birşeyler hissettiğimi farkettim evet öz ablama:( o zamandan beri duygularımı saklıyorum anlamaya çalışıyorum bunun doğru olmadığını biliyorum, o zaman beri daha da yakınlaştık yaklaşık 1 ay önce ablama durumu söyledim gözle görülür bir şekilde yanakları kızardı ne diyeceğini bilemedi sonra onun da beni sevdiğini öğrendim bunun üzerine çok kez konuştuk çünkü bu çok yanlış bir şey ama ikimizinde elinde değil. birkaç gün önce annem iş için şehir dışına gitti babam da cenaze için şehir dışına gitti, evde yalnız kaldık gece birlikte film izliyorduk birşeyler yiyorduk ilaç kullanıyorum kafam güzel oluyor bazen. Anlık bir cesaret yükleniyor ablamın dudağını öptüm şok oldu bir şey diyemedi sonra biraz yakınlaşmaya başladık ve işler karmaşık bir hâl aldı, bunu yazmakta herhangi bir kötü niyetim yok fazla uzatmak da istemiyorum, bence bu psikolojik bir şey psikoloğa danışmayı düşünüyorum ve bu durumdan annemlere bahsedeceğim buraya sormak istedim fikir almak istedim.