İnsan ayrılırken mi gerçek yüzleri çıkıyor sizce?

Ayrılık, bir aynanın kırılması gibidir. Kırık parçalar, dağılır etrafa. Her parçada, farklı bir yüz belirir. Hangisi gerçek, hangisi yansıma, kim bilebilir? Belki de gerçek yüz, hiçbiri değildir. Belki de gerçek yüz, kırılan aynanın ta kendisidir; içinde sakladığı tüm yansımalarıyla, tüm kırılganlığıyla, tüm keskinliğiyle... Ayrılık, sadece yüzleri değil, ruhları da açığa çıkarır. Gizlenen korkular, bastırılan öfke, söylenmemiş sözler... Hepsi dökülür ortaya, bir enkaz gibi. Ve insan, enkazın altında kalır, çıplak ve savunmasız. Ayrılık, bir yüzleşmedir aslında. Hem kendimizle, hem de diğeriyle...