İnternetten tanıştığım çocuk benimle buluşmuyor?

Sen aslında onun bu gizemli davranışlarından dolayı varlığına alışmışsın. Gidip şuanda biriyle sevgili olsan onun varlığı kadar etkileyici olmaz. Çünkü sen yıllardır o gizem içinde yaşamışsın merak içinde olmuşsun özlem duyuyorsun. Bu biraz şeye benziyor bir oyun oynadığını düşün biriyle konuşuyorsun onunla oyunda güzel anılar biriktiriyorsun sanal alem sonuçta sohbet muhabbet falan ama hiç görmediğin biri. Görsen belki bu kadar bağlanmayacaktın. İşte bu sanal alemde olan aşk duygusu platonik aşk gibi. Sen aşık olmuşsun ona. Çok bağlanmışsın. Sesini duydun mu bilmiyorum ama sesinden bile etkilenirsin görmediğin adamdan. Belki de dediğin gibi korkuyordur beni görse reddeder diye. Ama öyle olsa senden ilgisini çekmezdi çünkü kaybetme korkusu yaşayan insanlar böyle kolay bırakmazlar.

Şöyle düşün bir de. İkiniz görme engellisiniz sadece sesinizle hareket ediyorsunuz. Hayallerinizle birbirinizi düşlüyorsunuz. Düşlerinizde birbirinizi sesinizle beraber daha güzel görünüyorsunuz. Güzel olmaz mıydı? Sen aslında ona resmini atarak senin yaşamış olduğun şeyi de yaşatmamış oldun. Ama güzel bir kızsan en azından platonik olarak aşık olabilirdi. Belki de bu uzun süren belirsizliğin ardında daha çok özgüveni kırılmıştır. Kendini sana atmak istemedi çünkü ona duyduğun bu bağın hissi onun hep hoşuna gitmiştir. Ne oldu bilmiyorum ama onun varlığına hissettiğin hayranlığı ihtiyacı o şuanda sana karşı hissetmiyor. Alışmış gibi. Olsan da olur olmadan da onun için. Bunun psikolojide bir yeri var alışma psikolojisidir. İlk günkü arkadaşlık içgüdüselliğinin verdiği saygı sevgi çerçevesi bir süre sonra yok oluyor. Yerini kavgalar alıyor. Ama senin ona bağlayan tek şey bu gizemliliği. Onun sesi varlığı. Oyun karakteri gibi. Keşke hiç buluşmasanız da hep öyle sürse. Veya gözleriniz görmese de sesinizle birlikte birbirinize dokunabilseniz.

Eic için teşekkür ederim