Sevmek mi sevilmek mi fuzuliye sormuşlar sevmek mi daha güzeldir sevilmek mi demiş ki sevmek çünkü sevildiğinden emin olamazsın?

Seninle daha önce karşılaşmıştık. Yaradanıma şükürler olsun ki yapmam gerekeni öğrendim. Bazen, insanları sevdiğimiz için olduğu gibi bırakmamız gerektiğini öğrendim. Zira bir insana gerçek sevgimizi gösterecek eylemde bulunduysak ama buna rağmen hiç bir şey değişmiyorsa bunda da bir hayır olduğunu unutmamak gerekir. Neticede hakikat biz değiliz, Yaradanımdır. Biz hakikatı değiştiremeyiz. Zorla nasip olmaz. 🙂

Yaradanım senden bir kez daha razı olsun.

Evet o kişi benim. Geçmişimi sorguladım sen bunu dedikten sonra. Önce bir şeyler yapmam gerektiğini düşündüm. Sonra bir şey hatırladım ve kendime şunu dedim, "İyi de ben yapmışım zaten. Neden aynı şeyi tekrarlıyorum?"

Sevdiğim kıza karşılık bile beklemeden yaptığım iyilikleri hatırladım. Kendisi gelemediği ders hakkında zor durumda kalmıştı ve hasta olduğu için okula gelememişti. Ona arkadaşlarından hiç biri not veremedi çünkü o gün gelen bile yoktu. Ona o gün, kendisi tam olarak not istememiş olmasına rağmen yardım eden ben oldum. Çünkü ruhumun derinliklerinde daha ona karşı gerçek sevgi duyduğumu hissetmeye başlamadan önce bile, onun iyi bir insan olduğunu nedense biliyordum ve bu yüzden yardımımı hak ettiğini düşünmüştüm. Onun kimseye kötülüğü yoktu nedense biliyordum bunu. O yardım edişinden sonra hatırlıyorum bana kimseye göstermediği duygusal, samimi yönünü göstermişti. Çok çocuksu ve tatlıydı yalan yok. Hoşuma gitmişti. Benim geçmişimi hatırlatan bir yönü de vardı aynı zamanda.

Bunun sonrasında bir kez daha ona bu tarz bir iyilik yaptım ve kendisi farkında olmadan yine onu yaşayabileceği bir devamsızlık sorunundan kurtardım artı aynı ders için tekrar yapılacağından o gün gelmesini istedim, konuları anlasın, kaçırmasın, sınavda zor duruma düşmesin diye.

Tabii bu iyilikler ben görüşmeyi ilerletmek isteyip kahve ısmarlamak istediğim günde durdu. Kendisi insanlara karşı duvarları olduğu için uzaklaşmaya karar verdi çünkü. O günden beri 1 ayı geçik zamandır görüşmüyoruz.

Bu süreçte çok sorguladım her şeyi. Kızın telefon rehberinde hala ekli olmama kadar birçok şeyi gördüm. Sanki onla ruhani bir bağlantım varmış gibi hissediyordum her şeye rağmen ki kimsede daha önce böyle olmamıştım.

En sonunda tüm bu süreç bana bir hakikati öğretti. Geçmişte sezgilerimle aldığım o cümle, bana hakikati anlamam için aslında bir uyarıydı:

Ruh ikizlerinin her zaman kavuşması gerekmez.

...

Şimdi bana denilen bu cümlenin önemini anlıyorum. Tek hakikat Yaradanım iken insanların özgür iradesine karışmayıp bir karar verdiyseler önümüze bakmamız gerekiyor. O karar, onların verdiği yanlış bir karar olsa bile...

Olayı idrak edip her şeyi saldığım an bu an oldu işte. Ama kızı kesinlikle sevmiyor olduğumdan değil. Hala çok seviyorum. Ama karşılık bile beklemiyorum. Özgür olmasını istiyorum. Mutlu olmasını istiyorum. Benle birlikte olmak zorunda değil. Yaradan sevgisine ulaşmama vesile olmuş bir insandı o. Kendisi farkında bile olmadan hem de. O yüzden ona minnettarlığım ve sevgim geçmeyecek. Ama bununla yaşayabilirim. Tek hakikatin Yaradanım olduğunu unutmayayım diye...

Mesajların kapalı ama kim olduğumu anlamanı sağlayacağım. Soruyu beğenen son kişi benim.