Napıcam bana akıl verin ölmek istiyorum?

herkese merhaba
profilim tamamen fake. bu grupta olan biri okusa zaten kim olduğumu anlayacak. kendisini ifşalama gibi bir amacım yok. sadece başımdan geçenleri anlatmak istiyorum. 9 ekim 2024 de ınstagramdan yazışmaya başladık. her şey çok güzeldi çok tatlıydı. kendisinin çabası sürekli yazması beni ona bağlamıştı. günlerim onunla geçiyordu. whatsapp'a geçtik kısa bir süre sonra. her dakikasından haberdardım. güven oluşturmuştu fakat benim her zaman ona karşı bir güven problemim vardı. bu onu eski ilişkimden kaynaklı sanıyordu ama öyle değildi. aldatılmamıştım böyle bir travmam yoktu ama ona karşı hep içimde bir yer eksikti. bir parçalar eksikti anlayacağınız. her neyse uzak mesafe ilişkisi yaşıyorduk. ama her akşam görüntülü konuşurduk güler eğlenirdik. kısaca mutluydum. biraz süre geçti bana kanser olduğunu söyledi. çok üzüldüğümü hatırlıyorum başımdan aşağı kaynar sular döküldü. benim sınavım bu muydu dedim. sevdiğimin gözlerimin önünde gitmesi mi? bir an olsun vazgeçmedim. ölse dahi son nefesine kadar seveceğimden emindim. onu öylesi çok sevdim ki. şimdi kalbimi hissetmiyorum bile nefesim bana yük geliyor. iğne parasıymış şuymuş buymuş benden bir süre para aldı. zorlamadı. ama her atamayacağımı düşündüğüm gün ağrıdan kıvranırcasına benimle konuştu. seninle konuşmak iyi geliyor adı altında beni manipüle etti kısaca. saf değilim sadece zorlanan insan görünce dayanamıyorum tek meselem buydu. rahatlasın da bir şekilde parayı bulurum diye düşündüm. ocakta yanıma geldi. 2-3 günümüz birlikte geçti. o süreçte de bir şeylerin eksik olduğunu hissediyordum. hiçbir zaman tamamen tam hissedemedim ona karşı. sadece kalbimde sevgi vardı o kadar. gece birden söylediğim bir laf yüzünden saçımı çekti ve evet ben yine affettim. her neyse onu uğurladım. yine ilişkimiz devam ediyordu. bu sırada işsizdi. kendisi sezonluk çalışan biriydi daha fazla detay vermek istemiyorum. bu sırada iğne paralarını atmaya devam ediyordum beni işe başlayınca rahatlatacağını söylüyordu. bu Nisan ayında sanırım işe başladı. başka bir şehire gitti. yine aynı şekilde iyi devam ediyorduk. sayısız kavgalarımız da cabası fakat sevgimiz bizi ayakta tutuyor diye düşünüyordum. yani kısaca çok ayrıl-barış ilerliyorduk. bir gün benden habersiz başka bir şehre gitti motor almaya. bunu öğrendim allah var cidden bunun için gitmişti. o gün her şey patlak verdi. meğerse kendisi uyuşturucu kullanıyormuş aylarca. ve ona doktor parası diye attığım paralarla uyuşturucu içiyormuş. o an ölmek istedim. keşke ölseydim de. ama ölecek kadar cesaretim yoktu. yalvardım allaha canımı alması için ama tık yok hala sapasağlamım. umarım bundan sonrası için şanslı olurum. ve ben yine kendime hakim olamadığım için artık sevgi mi dersiniz saplantı mı bilmiyorum ama konuşmaya devam ettim. daha hassas davranıyordu. işe başladığından beri içmediğini söyledi ve bunu annesi de doğruladı. annesine de ayrı kızgınım ve ona hakkım helal değil. bu 6 aylık süreçte onunle iletişim halindeydim ama bir kere bile bana söylemedi. ben bu kızın günahını nasıl öderim diye düşünmedi. o da cezasını çekecek elbet illaki herkes hesabını verecek. benim gücüm yetmez bunlara fakat sığınağım allah başkası değil. hepsini allaha havale ettim. her neyse biz konuşmaya devam ediyorduk allah var değişmişti. daha iyi davranıyordu ya da benim gözümü boyamaktı amacı bilemiyorum. bir gün işten çıkarken kavga ettik telefonda. ve o gece bitti. sabah aradığımda ben istemiyorum dedi işine odaklanacakmış vs. kısaca başında bırakmam gereken kişi bana acımadan beni bıraktı. borcu yokmuş bana. batsın borcu. benim sevgim ne olacak? benim duygularım