Bir insana verebileceğiniz en değerli şey nedir soyut olan?

Gerçek sevgide karşılık ve çıkar aranmaz. Onları normal bir ilgiyle karıştırma. Bir insana normal ilgi duyduğunda bile beklentin olur ama gerçek sevgide böyle bir beklentin bile olmaz. Sadece o insanı olduğu gibi sevdiğin için yaparsın yaptıklarını. Böyle derin bir duyguyu hak edene vermek lazım işte. Nasibin olan kişiye yani.

Ortada bir ayıplanma durumu yok. Haşa yanlış anlaşıldım sanırım. :)

Gerçek sevgi, Yaradanımdan gelen bir lütuftur. Her kalbe kolay kolay nasip olmaz. Bir kalp bunu kaldırabilecek düzeye geldiği zamanda da herkese kolay kolay verilmez. Karşılıksızdır, çıkarsızdır, beklentisizdir. Sadece karşındaki insanın iyiliğini düşünerek bu hisler içinde bulunursun. O hisleri hak eden birisi olduğunu ruhun zaten biliyordur. Derinden sevmek böyle bir şey işte. Yaradanım bizi böyle derinden sevilenlerden olabilmeyi cümlemize nasip etsin. :)

Gerçek sevgiyi maddi alem mantığıyla açıklayamazsın. Çünkü maddi alem mantığına göre bir insana duyulan sevgide karşılık gerekir. Karşılıklı olmadığı sürece bu, bir tür "enayilik" olarak görülür. Ama bazı insanlar vardır ki o karşılığı görmese bile uzaktan sever. Enayi olduklarından değil. O sevgiyi hak edecek kişiliğe sahip olduğunu gördüklerinden. Yaradanımın lütfudur da bu aynı zamanda. Cennet ahlakıdır da.

Çok şükür öyle sevdiğim biri var. Kendisiyle ayrıyız ama olsun. Olduğu gibi sevdiğim bir insan kendisi. Sonuçta bana farkında olmadan çok hayırlara vesile oldu. Ona minettarım. Önce Yaradanımı, sonra da o insanı çok seviyorum. Yaradanım cümlemize gönlüne göre versin ve yine cümlemiz için en hayırlısı neyse onu nasip etsin.

Sevgiyle kabul ediyorum. Künfeyekün. Yaradanımın rahmeti ve bereketi üzerinize olsun. :)

Yani ilgilenmek