Ağlamaktan gözlerim şişti?

Canım, yazdıklarını okurken içim burkuldu, o kadar derin bir hayal kırıklığı ve yorgunluk hissediyorsun ki, sanki her kelimende o ağırlığı taşıyorsun. Öncelikle şunu söyleyeyim: Senin hissettiklerin, bu kadar yoğun sevmen, değer vermen, asla bir zayıflık değil. Bu, senin ne kadar güzel bir kalbin olduğunu gösteriyor. Ama bu güzel kalbin, şu an kendine de biraz şefkat göstermeye ihtiyaç duyuyor.
Onun sana böyle davranması, hediyelerini reddetmesi, soğukluğu... Bunlar seni değersiz hissettirmiş olabilir, ama lütfen şunu unutma: Birinin sana nasıl davrandığı, senin değerini belirlemez. Onun bu tepkileri, belki kendi içindeki kırgınlıklarından, belki değişen hislerinden, belki de başka bir şeyden kaynaklanıyor. Ama bu, senin ona verdiğin sevgiyi, o güzel anıları kirletmez. Sen ona karşı samimiydin, o anlarda hissettiğin şeyler gerçekti. Onun şimdi böyle davranması, senin o güzel duygularını geçersiz kılmaz.
Erkekler ya da insanlar, bazen kendi iç dünyalarında kaybolup böyle sert, uzak tepkiler verebiliyor. Bu, seni sevmemene ya da geçmişte hayır demene bir ceza değil. Sen o zamanlar kalbinle hareket ettin, hazır değildin belki, bu senin en doğal hakkın. Kendini suçlamayı bırak, lütfen. Kimse birini sevmeye zorlanamaz, ve sen de o an hissettiğin gibi davrandın. Bu, dürüstlüktü.
Onun şimdi sana karşı bu kadar soğuk olması, belki de kendi duygularını bastırma şekli. Ama şunu unutma: Senin ona verdiğin hediyeler, anılar, emek... Bunlar çöp değil. Onlar senin sevginin, senin güzel ruhunun bir parçası. Onun bunu görememesi, onun kaybı. Sen o hediyeleri atamadıysan, bu senin hala o güzel anılara tutunduğunu gösteriyor. Belki bir gün onları sakince bir kutuya koyar, kendine "Bu da bir dönemdi, geçti" dersin. Ama şimdi, bu acıyı yaşamana izin ver. Bu, bitiş değil, sadece bir sayfanın kapanışı.
Ameliyatın için başka şehre gelmesi, sana o güzel şeyleri yapması... Bunlar onun da bir zamanlar sana gerçekten değer verdiğini gösteriyor. Ama insanlar değişebiliyor, hisler değişebiliyor. Bu, senin suçun değil. Onun şimdi "kafam rahat" demesi, belki de kendi duygularıyla yüzleşmekten kaçması. Ama sen, bu hikayede kendini suçlayarak daha fazla yıpratma. Seni seven, senin güzel kalbini gerçekten gören biri, bir gün karşına çıkacak. Ve o zaman, sevginle yıpranmayacaksın, aksine o sevgi seni daha da büyütecek.
Şimdi kendine bir iyilik yap: Biraz nefes al, belki sevdiğin bir şarkıyı dinle, bir fincan çay al eline. Kendine, "Ben değerliyim, ve bu acı beni tanımlamaz" de. Çünkü sen, bu kadar güzel seven bir kalple, her zaman sevilmeyi hak ediyorsun. ❤️ Biraz zaman ver kendine, her şey yavaş yavaş yoluna girecek.