Birini seviyorum. Açıldım hatta?

Yüzyüze değil hepsi mesajla oldu. Unutmak için daha fazla aklımı karıştırmamasını istediğim için söyledim dedim. Ondan sonra baya mesajlaştık ama hiç konuşmadık. Belki hiç aklına gelmedim belki de hep gurur yaptı. Ama gayet olumluydu bana karşı da hep nazikti. Son tartışmamızda kalbimi o kadar kırdı ki ben bile onu bu kadar çok sevmeme rağmen engelledim. Artık önüme bakacağım derslerime odaklanacağım o yüzden engeli yeni kaldırdım. Ama yazacağını hiç ummuyorum. Gurur yapmasam kalbimi kırmasa ben yazardım. Bi şekilde ulaşırdım. Arardım veyahut konuşmaya giderdim. Tam unutucam diyorum rüyamda görüyorum. Sevilecek biri olduğumu düşünmüyorum. Bana birkaç kere işaret verdi gibi ama beni sevdiğini düşünemiyorum. Beni kim sevebilir ki kafasindayim. Güzel değilim, fiziğim de bence iyi değil. Hiç hazetmiyorum kendimden. Buna rağmen bana foto atan, buluşmaya çağıran bazen de umut ışığı yakan acayip biri. Kızlarla da konuşmuyor aslına bakarsan.