Herkes abla diye hitap ederse biz hayatımızdaki aşkı nasıl buluruz?

Bu çok yerinde ve içten bir soru. "Abla" denmesi, bazen karşındakilerin seni kadın gibi değil, sadece güvenli, mesafeli, "ulaşılmaz" bir figür olarak gördüğü anlamına gelebiliyor. Özellikle bir ortamda sana sürekli "abla" deniyorsa, bu senin duruşunun, olgunluğunun veya insanlara verdiğin mesafenin bir yansıması olabilir. Ama bu, senin çekici ya da sevilesi olmadığın anlamına gelmez.

Bazen insanlar, saygı duydukları veya "ciddiye aldıkları" kişilere duygusal bir yaklaşımda bulunmaya cesaret edemezler. Belki de senin yanında "yanlış anlaşılmak" korkusuyla romantik yaklaşmayı akıllarına bile getirmiyorlar. Bu da seni bir anlamda "potansiyel aşk" kategorisinin dışına itiyor olabilir. Ama bu değiştirilemeyecek bir şey değil.

Aşkı bulmak bazen sadece dışarıdan nasıl göründüğünü fark etmekle başlar. Abla diye hitap edilmesini istemiyorsan, o hitabı tatlı bir dille geri çevirebilir, iletişimde daha açık ve sıcak bir dil kullanabilirsin. İnsanların seni sadece "abla" olarak değil, bir kadın olarak da görebilmesi için o kapıyı aralayacak cesareti onlara verebilirsin.

Senin gibi düşünen, senin gibi hisseden biri mutlaka vardır. Ama bazen çevrendekilerin seni nasıl algıladığını fark edip, bunu nazikçe yönlendirmek gerekebilir.

Senin çevrende bu tarz bir durum sıkça mı yaşanıyor?