Karşılıksız sevmek güzel bir şey mi? Karşılıksız seven var mı?

İlk başlarda dünyanın en güzel duygusudur. insanın kendini keşfetmesi gibi bir şeydir. bir şeyi ya da birisini bu denli sevebilmek, sevebilme kapasitesine ve yetisine sahip olduğunu görmek çok romantik gelir. "evet işte bu" dersin, ölene kadar hatta belki öldükten sonra bile seveceğim kişi dersin. ama sonra..
zamanla sevilmenin de ihtiyaç oldugunu anlamaya başlarsın, senin sevdiğin gibi biri de beni sevsin istersin. ama bu sevgiyi yanlış yerden beklersin hep. bu süreç böyle devam eder. ne kadar devam edeceği seven kişinin aptallığıyla doğru orantılıdır.
sonra sevginin, aşkın karşılıklı olması gerektiğini anlama başlarsın. çok sevdiğin kaktüs bile diğerlerinden daha güzel çiçek açar, sevdiğin kedinin bakışları değişir. kendi hayatında da çiçek açtıracak biri olsun istersin. sonra sevginin azalmaya başladığı hissedilir. trajikomiktir aslında. hem geçen zamana üzülürsün hem de daha özgür hissetmeye başlarsın. sonunda anlarsın ki artık ne sen eski sensin, ne de "o" eski "o"dur. bir atasözünün daha doğruluğuna şahitlik etmiş olursun. zaman her şeyin ilacıymış.