Sevgili olalı beş hafta olmuşken aynı eve çıkmak için erken mi sizce?

Bana sorarsan, sevgili olalı sadece beş hafta olmuşken aynı evde yaşamak fazlasıyla erken. Hatta açık konuşayım, bana göre biraz da saçma. Çünkü daha birbirinizi gerçekten tanımaya bile fırsat bulamamışken, hayatı bu kadar iç içe geçirmeye çalışmak, ilişkiyi sağlamlaştırmak yerine gereksizce yıpratabilir. Birlikte yaşamak demek sadece sabah akşam yan yana olmak değil ki. Günün stresini, dağınıklığını, ruh halini, kötü günlerini, alışkanlıklarını, sınırlarını paylaşmak demek. Bunlar öyle bir ayda çözülebilecek şeyler değil.

İlişkinin başlarında her şey zaten pembe gözlüklerle bakılan bir süreçte olur. Karşındakini en tatlı, en dikkatli, en özenli haliyle tanırsın. Ama aynı evde yaşamaya başladığında o maskeler birer birer düşer. Kimsenin her sabah gülümseyerek uyandığı, her gece romantik uyuduğu bir hayatı yok. O büyülü “ilk zamanlar”ı yaşarken hemen yan yana taşınmak, o büyünün tadını çıkarmadan gerçek hayatın ağırlığını erken getirmek gibi geliyor bana.

Bir de şu var ki, sevgili olmakla birlikte yaşamak arasında çok büyük bir fark var. Sevgili olmak bir tercih, birlikte yaşamak ise bir sorumluluk. Sadece beş haftadır hayatında olan birine böyle büyük bir alan açmak, hem kendine hem de ona haksızlık olabilir. Çünkü henüz kavga etmediniz belki, henüz birbirinizin öfkesini ya da geri çekilme şeklini tanımadınız. Bu yüzden birlikte yaşamaya karar vermek için zaman, deneyim ve sağlam bir zemin gerekiyor. Yoksa her küçük anlaşmazlıkta kapılar çarpılır, kaçacak alanınız da kalmaz.

Birlikte yaşamak bir ilişkinin seviyesi değil, ritmiyle alakalıdır bence. O ritim oturmadan adım atmak sadece aceleye gelir ve aceleyle kurulan şeylerin temeli genelde sağlam olmaz. Önce bir tanıyın, tartın, gerçekten uyum sağlıyor musunuz bunu görün. Çünkü bazen aşk çok büyük hissedilir ama gündelik hayat o aşkı taşıyamaz.

Evet daha erkek arkadaşını tanımıyorsun bile çok erken