Aşk, tam teslimiyet midir?

Aşkı herkes farklı tanımlar. Ama "tam teslimiyet" konusu biraz hassas bir çizgide durur. Aşk, tamamen teslim olmak değil; birlikte özgür kalabilmektir. Aşk birine körü körüne bağlanmak değil, güvenerek yanında yürümektir. Kimliğinden, değerlerinden, sınırlarından vazgeçmek değil; onları koruyarak sevmektir. Tam teslimiyet, eğer "kendini kaybetmek" anlamına geliyorsa, bu aşk değil; bağımlılıktır. Ama teslimiyet, "güvenmek, yargılanmadan açılmak, kalbini saklamadan sunmak" anlamındaysa—evet, aşk biraz da budur.

Yani:

Aşk, kendi benliğini unutacak kadar değil, birlikte daha iyi bir “sen” olabilecek kadar teslimiyettir.

Kontrolsüzce değil, bilinçli bir teslimiyet.

Zorla değil, gönüllü bir yakınlık.

Belki de en güzeli şudur: Aşk, hem kendin olmaktan vazgeçmemek hem de bir başkasını kalbine buyur edebilmek cesaretidir.