Karşı cinste kendinizden çok güvendiğiniz biri oldu mu hayatınızda?

Hayatımda bir dönem, karşı cinsten biriyle öyle bir iletişim kurmuştum ki, onda gördüğüm bazı özellikler kendimle ilgili düşünmeye başlamama neden olmuştu. Bu, onun benden üstün olduğunu düşündüğüm bir durum değildi aslında… Daha çok, karşılıklı olarak birbirimizin bazı yönlerini fark etmemizi sağlayan bir etkileşimdi.

Onun kendine güvenen hali, hayatı ele alış tarzı, belki de benim o dönemde biraz daha sakin olduğum bir evrede karşıma çıktığı için dikkatimi çekmişti. Ama bu süreçte şunu fark ettim; birine hayran kalmakla, kendi potansiyelini unutmak arasında çok ince bir çizgi var. Ben o çizgiyi geçmeden durabildim. Çünkü başkasının güçlü yönlerini görmek, kendi güçlü yönlerine kör olmak anlamına gelmemeli.

Zaten bir ilişki ya da bağ, bir tarafın diğerinden fazla olmasıyla değil, iki tarafın da kendi yerinde durabilmesiyle sağlıklı olur. Ben de o dönemde onunla olan iletişimde, hem kendimi hem de sınırlarımı tanımaya başladım. Bu yüzden o kişi, bende büyük bir iz bırakmadı belki ama bana dönüp kendime daha dikkatli bakmayı öğretti.

Sonuçta, hayatımıza giren insanlar bazen sadece birer aynadır. Bize ne eksik, ne fazla olduğumuzu değil; nerelerde daha netleşmemiz gerektiğini gösterir. Bu da başlı başına kıymetli bir deneyimdir.