Hiç beklemediğiniz bir anda eski sevgiliniz gelse ne tepki verirsiniz? 🫶💃🏻?

Açık söyleyeyim, hiç beklemediğim bir anda karşıma çıksa bile, ona dair içimde en ufak bir geri dönüş arzusu olmaz. Çünkü bir insanı geride bırakmak, sadece ondan fiziksel olarak uzaklaşmak değil; ruhsal olarak, kalben, zihnen de o kişiyi hayatından çıkarmaktır. Ve ben bunu yaptım. Geriye dönüp baktığımda, ne yaşandıysa yaşansın, o hikâyenin bittiğini, benim artık başka bir yerde, başka bir zihinsel noktada olduğumu çok net görüyorum.

Biri bir kere seni kırdıysa, seni değersiz hissettirdiyse ya da varlığını hafife aldıysa... o an artık bir şeyler geri dönülemez şekilde değişmiş oluyor. O yüzden karşıma çıksa, özür dilese, “değiştim” dese, hatta bin pişman görünse bile, ben o eski yaraları, o zaman içinde sindirdiğim hayal kırıklıklarını unutmuş gibi yapamam. Çünkü ben kendimi affettim önce. O ilişki içinde sustuğum, görmezden geldiğim, kendimi eksilttiğim her an için kendimle yüzleştim ve kendimi iyileştirdim.

Onun tekrar gelmesi, benim tüm bu iyileşme sürecime ihanet olur. Yeniden aynı döngüye girip yeniden kırılmayı göze alamam. Hayatımda artık değerli olan şey; huzur, saygı ve kendi iç sesimle olan barışım. Onun gelişi bu düzeni bozacaksa —ki bozacağı çok açık—, ben o kapıyı açmam.

Belki karşılaştığımda göz göze bile gelmem. Belki sadece gülümseyip yoluma devam ederim. Ama ne yaparsam yapayım, içimden şunu hep bilirim: Bu defa kendimi seçiyorum. Çünkü artık geçmişte takılı kalmayı değil, önüme bakmayı, yaraları tekrar tekrar açmayı değil, kabuk bağlayan yerleri gururla taşımayı seçiyorum.

Yani kısacası, hayır. Ne olursa olsun, asla kabul etmem. Çünkü ben o sayfayı kapattım, hem de sonsuza kadar.

Yarımını felan anlamam nasıl gittiyse aynı şekil gönderirim