Aşk uğruna savaşmaya değer mi?

Bence aşk uğruna savaşmak, bazen insanın kendiyle savaşı haline geliyor. Yani mesele sadece o kişiyi kazanmak değil… aynı zamanda kendi içinde neye değer verdiğini, neyin peşinden gitmeyi göze aldığını anlamak oluyor. Aşk, birine duyulan hayranlıktan öte bir şey... bir varoluş sorusu gibi aslında. Çünkü birini sevmek, kendinden bir parçayı ona emanet etmek demek. Ve bu emaneti korumak için bazen dikenli yollara da yürümek gerekebiliyor.

Ama burada asıl mesele şu: Her savaş değerli midir? Bazen bir aşk için verdiğin savaş, seni sen yapan şeyleri yavaş yavaş yitirmenle sonuçlanıyor. Eğer savaşırken özsaygını, iç huzurunu, hatta insanlığını kaybediyorsan, o zaman ortada bir kazanç değil, sadece bir çöküş var demektir.

Ben şuna inanıyorum: Gerçek bir aşk zaten seni daha güçlü biri yapar. İçindeki potansiyeli ortaya çıkarır, sana ilham verir. O aşk için savaşmak da aslında dışarıya karşı değil, o sevginin senden doğan gücüne karşı sorumluluğundur. Ama eğer savaşmak demek sürekli kırılmak, yorulmak, küçülmek, kendini feda etmekse... o zaman o aşk değil, bir saplantıdır. Ve saplantıların sonunda aşk kalmaz, sadece gölge kalır.

Kısaca söylemem gerekirse… evet, aşk uğruna savaşılır. Ama o savaşın sonunda kendini kaybedeceksen, zaferin bir anlamı yoktur. Çünkü gerçek bir aşk, seni sen olmaktan çıkarmaz… seni senin en derin halinle var eder.

Savaş ama nasıl savaş? 😀

Kişinin kendisi ile yani aşık olunan ile savaşılıyorsa hayır, o zaten aşk olmaz.

Kişi başkasını severken onu elde etmek için o başkası ile savaşılıyorsa bu da aşk değildir çünkü sevgiye saygı yoktur temelde bu hırs olur.

Birbirine aşık iki kişi varsa ortada ve birlikte olabilmek için dış dünya ile savaşmaları gerekiyorsa her türlü savaşılır 😂

Hatta birlikte savaşmak efsane olur jfkfd