Erkekler ilk mesajı atmaya çekinir misiniz?

İlgi alanıyla ilgili bir ilk mesaj olabilir. Örnek veriyorum Twilight ile ilgili bir hikaye atmıştır. Direkt "Edward Cullen karakteri hakkında ne düşünüyorsun?" diye sohbet başlatıp ben oradan bir şekilde iş atma noktasına getirebilirim. Mesela konu Bella'ya kadar çekilir ve onların arasındaki ilişki konuşulur. Alttan alttan şey diyebilirim mesela "Vay be... Şimdi Edward ile Bella gibi bir durumda olmak vardı.". Düşündürmek için yeterli :)

Ben genelde yüz yüze konuşmayı tercih ederim direkt. O eskidendi. Artık sanaldan bakmıyorum. Ciddi düşünen bir insan olduğum için...

Ya benim sanaldan ilk tanışmalarım çok ilginçti. Hiç böyle bir adım atmama gerek kalmadı genelde hep bana adım atıldı. Sadece bir kere birisine adım attım, onda da kedi köpek gibi olmamıza rağmen yay burcu kişilerden hoşlanıyor olması dikkatimi çektiği için yazmıştım kıza.

Sırf oradan bile güzel sohbetimiz olmuştu yani. Bu da bir ilgi alanı meselesi mesela.

Teşekkür ederim ama şu an karşılığını bulduğum bir durum olmasa da zaten gerçek hayatta sevdiğim biri var. :)

İlk başta aslında ilgisi var gibi görünüyordu. Fakat sonrasında kendisi uzaklaşmaya karar verdi. Sebebinin de bulunduğum yerdeki insanları sevmediği için insanlarla yüzeysel ilişkiler kurduğunu ve ilk fırsatta yine bulunduğum yerden kaçıp gitmek istediğini anlattı. Bu konuşmanın en başında benimle sadece arkadaş olarak yüzeysel görüşmek istediğini belirtse de konuşmanın sonunda kendi kararlarına saygı duyduğumu belli ettiğimde ve ne zaman bana ihtiyacı olursa arkadaşı olarak bile olsa yanında olabileceğimi belirttiğimde, "Yeterince arkadaşım var zaten teşekkür ederim." gibi bir cevapla karşılaştım. Kısacası kızın içinde çok iç çatışmalar olduğunu görebiliyorum belli etmemeye çalışıp hayatını iyi gibi göstermeye çalışsa da. Ben onun iç çatışmalarını anlamış olsam da ve verdiğim değerle yardım etmeye çalışmış olsam da yardım istemeyene zorla güzellik yapamam. Bunda da var bir hayır. Yaradanım yardımcısı olsun.

Dediğim gibi ona fesat amaçlarla yaklaşmadım. Niyetim ona iyi gelmekti. Çünkü kızın yaşadığı süreci görüyordum ve geçmişte ben de aynı süreci yaşadım. Hala dediğim gibi ondan bir karşılık beklemiyorum. Kavuşup kavuşmamamız önemli değil. Gelecekte, bu kadar duvarlar örmesine rağmen ona tamamen saygı çerçevesiyle, yargılamadan yaklaştığımı anladığı gün aslında gerçeği fark edecek. Gerçeği fark ettiği gün beni iyi anmasını isterim. Bana adım atmak zorunda değil. Ben onu karşılık beklemeden sevmeye devam edeceğim.

Şimdi gelecekte "Yeterince arkadaşım var zaten." dediği için bende şunu fark edecek, ben eski ilgiyi ona gösteriyor olmayacağım. Kendi hayatıma odaklanacağım. Beni bu sefer gözlemleyen o olacak. Neyi kaybettiğini görmek için. Anladığı zamanda da ya bir nabız yoklaması yapacak ya da sonsuza kadar içinde tutup gerçekleri geç olduğunda fark edecek. Ama hala dediğim gibi, sonuç her şekilde iyiye çıkıyor. Burada amacım kızdan bir karşılık almak değil, iyi olmasını istiyor olmam. Çünkü iyi bir süreç yaşamıyor hayatını iyi gibi göstermeye çalışsa da biliyorum. Ben sadece sevdiğimin iyi olmasını isterim. İşte ona olan sevgimde bu kadar karşılık beklemiyorum. Bunda da Yaradanımın bir hikmeti var.

Karşılıksız sevgi kötü bir şey gibi görünen ama aslında bir insanın başına gelebilecek en iyi duygudur. Seni doğrudan, Yaradan sevgisine götürür, bende de olduğu gibi... O yüzden önce Yaradanıma, sonra da sevdiğim kıza minettarım. :)

Karşılıksız sevgi, her zaman fedakarlığı gerektirmez. Kaldırabilecek yüreğe nasip olan bir duygudur bu. Mesela şu an gelecekte yaşanacak olaylarda asla ben bu yanımı ona belli etmeyeceğim. Ama bu, aslında sevdiğim kızın iyiliği için. Çünkü bazı arkadaşlarımdan aslında arkadaş çevresinin çok kötü olduğunu da duyduğumdan biliyorum ki kendisinin "yeterince olan arkadaşlarının" ve insanlara karşı olan bu genel duvarının nasıl bir noktada kendisine zarar vereceğini görmesi, yaşaması gereken bir süreç var ortada ve bu süreçte benim ondan uzak durmam isteniyor. Olması gereken de bu. Ben sadece, geçmişte aynı süreci yaşamış biri olarak ona ışık olmak istedim. Seçimini bu ışığı kendisinden uzaklaştırarak yaptı. Kararına saygı duymak gerek. Bunda da var bir hayır. Yaradanıma yine de ben sevdiğim kızın hidayete ermesi adına, iyilikler ve güzelliklerin ona nasip olması adına, en hayırlısı neyse onun nasip olması adına dua ediyorum. Bir gün o farkındalığa varacaktır ben inanıyorum ona. Vardığı gün, beni iyi anmasını isterim. Başka bir isteğim yoktur. Bana adım atmak zorunda değil. :)

Turizm rehberliği

İyi dileklerin için teşekkür ederim. Bu arada açıkçası ben tam detayına girmedim konunun ki konuya bu kadar ilgin olduğunu anladığım için tekrar anlatma gereksinimi duydum, sana bu sefer eksik detay vermeyeceğim:

Aslında bu mevzu, kıza kahve ısmarlama girişimimden dolayı açılmıştı. Çünkü bundan önceki hafta kendisine bir ara sevgi dolu bir not yazarak net bir adım atmıştım zaten. O notta da "Neden konuşmayı sevmeyen biri olduğunu anlıyorum. Ama benimle konuşmaktan çekinmeni istemiyorum. Seninle vakit geçirmekten keyif alıyorum. :)" yazılıydı. Kız bu notu okuyup sonrasında hafifçe gülerek "Teşekkür ederim. Bunu anı kutuma saklayacağım." demişti. Böyle bir şey bile aslında dümdüz bir yeşil ışıktı düşündüğün zaman. O yüzden ertesi hafta daha da girişken ve romantik bir adım atmayı planladım ama bazı şeyler planlandığı gibi gitmedi arkadaş çevresi araya girdiği için. Planda oruçlu olup olmadığını bir muhabbet arasında sorup ona göre bir kahve ısmarlamak vardı (hem de ilgi alanıyla alakalı romantik bir notla). Tabii planlar istenildiği gibi ilerlemeyince ve kızla 2 hafta boyunca görüşemeyecek olduğumu da bildiğimden en sonunda bunu içimde tutmak istemeyip doğal bir adım attım.

Normalde ilk başta biraz rahatsız olmuş gibiydi ondan açıklama yapıp dedim ki "Bak normalde bugün oruçlu olup olmadığını sormamın sebebi, sana aslında bugün kahve ısmarlama planı yapmış olmamdı. Zamanın varsa hala sana ısmarlayabilirim." diyip gülümsedim. O da hafifçe gülümsedi ve sonra bana dedi ki "Bak ben bundan sonra seninle açıkçası arkadaş bazında görüşmek istiyorum. Sadece selam, merhaba anlamında. Bunu bil isterim.". Ben de ona gülümseyerek dedim ki "Yalnız anlamadığın bir şey var o da şu. Ben bu girişimimi, senden bir beklentim olduğu için yapmıyorum. Sana değer verdiğim için yapıyorum. Arada fark var.". Tabii bunu dememe rağmen ısrarla reddetti ve bundan dolayı ben kıza açıkça şu soruyu sordum: "İnsanlara karşı neden bu kadar duvarların var?". O da bana şundan bahsetti, "Bak ben insanlarla pek samimi ilişkiler kurmayı sevmiyorum. O yüzden de aramdaki bağı hep yüzeysel tutarım.". Ben de dedim ki "Neden?". O da dedi ki (kızın Azeri olduğunu eklemeliyim bu arada) "Çünkü ben genel olarak Türkiye'deki insanları sevmiyorum. Bu yüzden yüzeysel ilişkiler kuruyorum. En yakın zamanda da okulum bittiğinde buradan kaçıp kurtulmak istiyorum.". Bunları duyduktan sonra ise ben şöyle cevap verdim, "Bir zamanlar ben de senin gibiydim. Ben de aynı bu şekilde hareket ederdim ve senin gibi yalnızlığı seven biriydim. Ama sonra, beni değiştiren bir şey oldu ve günümüzde gördüğün halimi aldım. Burada anlatmaya çalıştığım şey şu: Böyle olmak zorunda değilsin.".

O da dedi ki "Ama böyle olmayı seçtim. Bu benim seçimim.". Ben de en sonunda dedim ki "Kararına saygı duyarım.". Sonra espirili bir şekilde gülerek dedim ki "Senin şu duvarlarını bir türlü aşamadık ya. :)". O da bunalıma girmiş gibi "Bırak peşimi artık." gibi bir söylemde bulundu anlık. Ben de ciddi moduma girip dedim ki "Bak... Dediğim gibi gerçekten kararına son derece saygı duyuyorum ve neden bunu yaptığını da anlıyorum. Ama yine de olur da bir gün ne zaman ihtiyacın olursa bir arkadaşın olarak bile olsa yanında olabileceğimi bilmeni isterim.". O da dedi ki "Yeterince arkadaşım var zaten teşekkür ederim.". En sonunda saygı çerçevemi son ana kadar koruyup dedim ki "Ben yine de söyleyeyim dedim ki kararına saygı duyuyorum. Her neyse. O halde kendine iyi bak.". O da "Sen de." dedi. ve konuşma burada sona erdi. Farkındaysan kızın ilk dediği ve son dediği şeyler ile geçen hafta yaptığı hareketlere kadar tamamen çelişki var. Burada bile anlaman gerekir ki bu kız bir iç çatışma halinde ve ben bunu fark ettiğim için zaten üstüne gitmedim. Çünkü bir zamanlar gerçekten ben de onun gibi bir insandım. O sürecin nasıl bir süreç olduğunu iyi biliyorum. O kendisini koruyacak sandığı ördüğü duvarların bir gün ona zarar vereceğini de biliyorum.

Bu noktada ona yardımcı olmak istedim ama görmüş olduğun üzere bu yardımı reddetti. Reddetmesinden sonra ise zaten kendi içimden ona dualar ettim. O günden beri de etmeye devam ediyorum. Çünkü durumu iyi değil bu çok belli. Ama iyi olmasını isterim çünkü geçmişte onu nasıl üzmüşlerse bunları hak etmiyor. Yine de Yaradanım ne nasip ederse o olur. Bunda da var bir hayır. O yüzden suyun akıp yolun bulunabileceğine inancım tam. Zaten bu yaşadığım karşılıksız sevgi süreci ve 3 aylık serüvenimi düşünürsek, Yaradanımı daha çok sevmemi sağlayan bir süreç de yaşamış oldum. O yüzden Yaradanımı bu kadar sevmemi sağlayan bu kızı unutmam mümkün değil. Ama onun için iyi dileklerde bulunur dualar edebilirim. Zaten güç aldığım şeylerden biri de bu oldu artık. İnsan, sevdiğinin kötü durumda olduğunu görmek istemez. Ne olursa olsun. Asıl olay bu işte. :)

Burada anlamadığın bir nokta var: Ben, yine hayatıma devam ediyor olacağım ama kalbimin bir köşesinde ona olan sevgim kalacak. Bu da benim hayatımı kötü etkilemeyecek. Çünkü bu olaylar sadece bazı şeyleri idrak etmemi sağlamadı. Aynı zamanda şöyle bir şey daha öğretti bana. Az önce anlattığım detaylarda da anlayacağın üzere aslında kızla çok fazla benzer yanımız var. Ben sadece onun yaşadığı sürecin aynısını atlatmış birisiyim o kadar ve bunu bilen biri olarak şu iki şeyi öğrendim:

1- Ruh ikizlerinin her zaman kavuşması gerekmez.

2- Bu hayatta benim bundan bile daha büyük bir amacım var, Yaradanımın bana bir işareti bu.

Ve ben bundan sonra o yolda ilerleyeceğim. Zaten eklemem gerekiyor ki ben bu kıza gerçek bir sevgi duymuş olsam da açıkçası ona ihtiyacım olan bir durum yoktu ortada. Hiç kimseye de ihtiyacım olduğu için sevgi beslemem. Yaradanım bana yeter. Ama sevdiğim kızın da iyi bir durumda olmasını Yaradanımdan ayrıca dilerim de. Bu yüzden gönlüm rahat. :)

Ona karşı büyük minnettarlığım var yaşadığım bazı olaylar hakkında. Özellikle manevi yönden yaşadıklarım hakkında... O yüzden önce Yaradanıma, sonra da sevdiğim kıza minnettarım. Bana bunları yaşattığı için Yaradanıma şükürler olsun. Yaradanım, sevdiğim kızın iç mücadeleleriyle baş edebilmesini, ona iyilikler ile güzellikleri ve hidayete erebilmesini nasip etsin. Ben inanıyorum bir gün bizim konuşmaları bile sağlıklı kafayla düşündüğü zaman gerçeğin farkına varacak. Vardığında da beni iyi anmasını isterim. Başka bir isteğim yoktur. Yaradanıma bu konuda son derece güveniyorum. :)

O'na olan bu sevgimin ve sürekli onu bu kadar zikrediyor oluşumun kaynağı, yine Yaradanımın bana bir lütfudur. Yaradanım, cümlemizin bu hidayete erebilmesini nasip etsin. Yaradanıma emanetsiniz. :)

O yüzden çekiniyor insan ne tepki alacağımızı bilmeyince

Ordan atmam sanaldan iş yürümez yürütenler varda ben yapamıyorum sanalda

Kendi yayınladığım kanun hükmünde kararname ile gizli sorulan sorulara konu ile ilgili sadece bir defa cevap vereceğim kusura bakmayın.
Üzgünüm.

Doğru😀

Hep firsatlari bu yuzden kaciriyoz:)

Kacan firsatlar...