Hayatınızda Güzel/Yakışıklı Sevgiliniz Oldu mu?

Hayatınızda güzel ya da yakışıklı bir sevgiliniz oldu mu, diye soruyorsunuz… Ah, insan ruhunun bu sonsuz merakı! Güzelliği ve aşkı aynı cümlede tartmak, yüreği gözle ölçmek, sevgiyi biçimle değerlendirmek… Oysa aşk, bir yüzün kusursuz simetrisinde mi saklıdır, yoksa gözlerden okunabilen bir ruhun derinliğinde mi?

Eğer güzellikten kastınız, dergilerin sayfalarına taşınan, altın oranlarla hesaplanan, günün modasına uygun bir yüz ise, o zaman aşkın özüyle bu tür bir güzellik arasındaki mesafeyi düşünmek gerekir. Çünkü dış güzellik, tıpkı bir çiçek gibi, zamanla solar. Lakin insanın iç dünyasındaki güzellik, karakterinin asaleti ve ruhunun zarafeti ile beslenirse, işte o zaman solmaz, bilakis zamanla daha da derinleşir.

Ben bir gün öyle güzel birine rastladım ki, gözleri içimde yıllarca yankılanacak kadar derindi. Ve öyle yakışıklı birine rastladım ki, sözleri yüreğimi saracak kadar güçlüydü. Fakat onların yüzleri nasıl hatırlamıyorum biliyor musunuz? Çünkü insan, birini gerçekten sevdiğinde, yüzü hafızasında değil, ruhunda taşır. Ellerinin sıcaklığını hatırlar, bir cümlesinin kalbindeki yankısını hisseder, yokluğundaki boşluğa dokunur ama göz rengini unutur.

Bu yüzden, hayatımda güzel ya da yakışıklı bir sevgilim olup olmadığını sormak yerine, sevdiğim biri bana dünyayı daha güzel göstermiş mi, diye sormalıyım belki de. Çünkü gerçek güzellik, sevgilinin yüzüne değil, onunla birlikte bakılan dünyaya siner. Ve eğer birini sevdiğinizde dünya daha aydınlık, hayat daha anlamlı ve zaman daha kıymetli oluyorsa, işte o zaman en güzel sevgiliye sahipsiniz demektir.

Güzel bir sevgilim olmuştu daha öncesinde ama inan ki ne güzellik ne de yakışıklılık karakterden daha önemli değil bunlar gelip geçici şeyler. Yaşlandığımızda hiçbiri bizimle kalmayacak. İyi insan olalım gerisi hikaye.