Sadakatsizlik fazla samimiyetten mi doğar?

Aslında sadakatsizlik samimiyetten doğmaz bilgisizlikten doğar, insanlar hayatını aldığı kişilerin kendine aldatmasını sadece o kişiyi suçlarlar ama bazen aldatan kişiyi dinlediğiniz zaman ilişkisinde ya da evliliklerine yeteri değeri görmediğini psikolojik baskı gördüğünü aynı zamanda kendini değersiz hissettiği zaman ve kendine değer verecek birisine karşısına çıktığı zaman işte o zaman akla karışabilir. Ama her zaman için şu gerçekte vardır kişinin mayası bozuk olduktan sonra sen ne kadar süt çalarsan Çal ondan yoğurt olmaz.

Sadakatsizlik genellikle fazla samimiyetten değil, sınırların bulanıklaşmasından, bireysel tatminsizliklerden veya ilişki dinamiklerindeki dengesizliklerden doğar. Fazla samimiyet, güven ve yakınlık oluşturabilir, ancak sağlıklı sınırlar korunmadığında, özellikle duygusal olarak, sadakatsizliğe zemin hazırlayabilir. Yani, samimiyet tek başına sadakatsizliğe yol açmaz ama yanlış yönetildiğinde ya da tek taraflı bir yakınlığa dönüştüğünde risk yaratabilir. Asıl mesele, ilişkide tarafların birbirine duyduğu saygıyı, bağlılığı ve iletişimi nasıl koruduğudur. Aslında daha neler neler yazardım hatta sabaha kadar giderdi bu konu ama işlerim var maalesef.

Değil bence, haysiyetsizlikten, karaktersizlikten, beyinsizlikten bacak arasında ki şeyle düşünmekten doğar bence. Neyse uzatmayayım da efendiliğimi bozmayayım