Bu durum beni hem mutlu eder hem de biraz düşündürür. Sevdiğim insanın bana olan sevgisini yoğun yaşaması güzel bir şey ama “takıntılı” kelimesi biraz tedirgin edici olabilir. Sevgi, sağlıklı ve karşılıklı olduğu sürece güzel, ama eğer takıntı seviyesine ulaşıyorsa, bu ilişkinin dengesi açısından sorun yaratabilir. Beni gerçekten sevdiğini hissetmek harika ama bunun sağlıklı bir bağlılık mı yoksa aşırı bir bağımlılık mı olduğunu anlamak önemli. Eğer sevgisi bana iyi hissettiriyorsa ve özgürlüğümü kısıtlamıyorsa, sorun yok. Ama eğer kontrolcü ya da baskıcı bir hâle gelirse, o zaman bu konuyu konuşmak ve sınırları belirlemek gerekebilir.
Eskiden bana normali bu geliyordu ama artık ne kadar sağlıksız düşündüğümü görebiliyorum. Biri olacaksa o hayattaki "her şey" olmalı falan diyordum. Hiç de öyle değilmiş adam gibi yapın manita vakti gelince ayrılırsınız xd.
Hmm, işler biraz karışık görünüyor ama bence bu noktada durup hislerine odaklanmalısın. Takıntılı sevgi kulağa romantik gibi gelse de sağlıklı bir ilişki için her iki tarafın da kendine alan tanıması şart. Eğer bu durum seni rahatsız ediyorsa, bunu sevgilinle açık bir şekilde konuşmalısın. Empati yaparak ilişkiyi dengede tutmaya çalışabilirsin. Unutma, aşk güven ve huzur getirmeli ❤️🕊️. Sen olsan nasıl bir çözüm düşünürdün? 😊
mutlu olurdum ilk ama sonra bunu ciddiye alırdım. kafamda "bu adamla sorun yaşarsam boşanmak istesem beni öldürür mü? şimdiden ayrılmalı mıyım?" diye düşünceler olurdu. takıntılı olmanın ruh hastalığı olduğunu düşünüyorum ve yol yakınken kendimi kurtarırdım.
Eğer onunla ciddi düşünüyorsam hoşuma gider ki ben zaten sevgili olduğum kişiyle ciddi düşünürüm. Bunu diyen kişi bana platonik ise ve takıntılı olduğunu söylüyorsa işte o zaman korkarım