Kadın, kadını neden kıskanır?

Kadın kadının kurdu değil de yurdu olsa ne güzel olurdu, aslında sadece kadın kadını kıskanmıyor, aynı zamanda erkek erkeği de kıskanıyor lakin kadınlar erkeklere göre daha fevri ve duygusal oldukları için göze batıyor, kadınlar asırlar öncesinde ataerkil bir sisteme boyun eğmek zorunda kaldı, şimdi çok şükür ki erkek egemenliği eskisi gibi yok lakin zamanında erkek boyunduruğu altında yaşamış kadınlar; biz çektik, şimdikiler niye çekmiyor gibisinden kıskanıyor, halbuki bu durumdan kendi nesilleri de istifade edecek. Bir insanın kıskanç olması onun kötü olduğunu göstermez, bazı kıskançlar gerçekten kötüdür, tehlikelidir, kendisini hırpalayan, zorbalayan, haksızlık yapan kişinin felaketini herkes ister lakin kendisine şefkatle yaklaşan, sevgiyle bakan, kendisine empati yapan bir kadını niye kıskansın ki başka bir kadın, kendisine iyilikle gelenin kötülüğünü istiyorsa da zaten namerttir. Kadınlar evlendikleri vakit bir savaşın içine giriyorlar, erkekler için öyle değil durum, erkek evlendiği zaman el oğlu olmuyor lakin kadın el kızı oluyor, eltiler arası savaşlar, kaynana gelin savaşı, gelin görümce savaşı derken kadınlara da yerleşiyor kıskançlık duygusu, çünkü kadın bir savaşın içine giriyor evlendiğinde, ailelerimizde görüyoruz bunları, kıyaslamalar, yapılan ayrımcılıklar, kadınların eşleri doldurması savaşı harlıyor. Adaletsiz ve kişinin kendisiyle barışık olmamasından da kaynaklanıyor kıskançlıklar. Kendisiyle barışık olan insan ne haliniz varsa görün der, herkesi hak ettiği yerde bırakır, savaşla mavaşla uğraşmaz, kendisini arındırır şeytan karakterlilerden, izole eder. Kıskanma durumu biraz da yetiştirilme şekliyle alakalı, koşulsuz sevilen insanlar da haset denilen o nahoş duygu pek görülmez lakin sürekli ayrımcılıklara maruz kalmış, sevgisiz büyümüş, itelenmiş kişiler de daha çok kendini gösteriyor ya da krallar gibi kraliçeler gibi şımartıralak büyümüş kişilerde de ortaya çıkıyor, benden iyi kimse olamaz düşüncesiyle, her zaman zirvede ben olurum düşüncesiyle kendini gösteriyor, en çok da nefret dolu yüreklerde vardır kıskançlık, bazıları var ki otu b. ku kıskanıyor, kendileri haset dolu oldukları için kıskandırmaya çalışarak başka kişilerin de canını yakmaya çalışıyorlar, zafer kazandıklarını sanıyorlar, halbuki böyle kişilerin kendileriyle yaşıyor oluşları kendileri için bir hüsran, kendi içlerinde bir kavga halinde oldukları için güçlerinin yettiği kişiyi gövde gösterisinde bulunarak keyifleniyorlar, çünkü kendi yürekleri enkaz altında, çok mutlu olan bir insan, haset dolu olmayan birisi kimseye çelme takmaz, o kadar mutsuz ki kendi böyle mutlu ediyor ya da böyle mutlu olduğunu sanıyor. Bazılarının haset oluşu sadece kötülüğünden. Kıskançlık her insan da var aslında, bazıları bunu tedavi edebilmiştir kendisiyle barışarak, bazısı da manipüle ederek herkesi gizler kendini içten içe ciddi bir aşağılanma kompleksi yaşayarak. Ben hiçbir zaman maddiyatı kıskanmadım, Allah herkese çok çok versin lakin imrendiğim başka şeyler oldu, babasıyla baba kız olan kişilere hep imrendim, aralarındaki ilişkiye, o ilişkinin güzelliğine, mesela köylü güzeli bir Hanımefendi'ye nasıl imrenip hayranım, onun içindeki o insan sevgisine hayranım