Kavuşmak için çok sevmek yeterli midir?

Çok sevmek her zaman kavuşmak için yeterli olmuyor, çünkü sevgi her ne kadar güçlü bir bağ kursa da, hayatın içinde sadece duygularla ilerlemek mümkün değil. İki insan birbirini delicesine sevebilir, birbirlerine ait olduklarını hissedebilir ama şartlar uygun olmadığında yollar bir noktada ayrılabiliyor. Bazen mesafeler, bazen yanlış zamanlama, bazen de hayatın getirdiği sorumluluklar kavuşmanın önüne geçebiliyor. Sevgi birleştirici bir güç olsa da, onu besleyen şeyler de önemli; emek, sadakat, sabır, fedakârlık ve en önemlisi, iki tarafın da gerçekten aynı yolda yürümeye istekli olması gerekiyor. Eğer bir taraf pes ederse ya da mücadele etmek yerine bahanelere sığınırsa, sevgi ne kadar büyük olursa olsun, bir noktada tükenebiliyor. Gerçek kavuşma için sadece hissetmek yetmiyor, o hissi koruyacak ve iki insanı aynı noktaya taşıyacak çaba da gerekiyor. Ama bazen tüm bunlar bile yetmeyebiliyor, çünkü hayat her zaman bizim planlarımıza göre ilerlemiyor.

Hayır, çok sevmek tek başına yetmez. Bunu acıyla öğrendim. Sevdiğim halde kavuşamadığım oldu; çünkü sevgiye rağmen yolları ayıran engeller vardı. Kavuşmak için sadece hisler değil, zaman, emek ve aynı hayali paylaşmak da gerekirdi. Oysa ben ne kadar sevdiysem de tek başıma çabalamak yetmedi. İki kişi de aynı inancı ve kararlılığı göstermedikçe, sevgi bazen yetmiyor. Kalbimde hâlâ izi var, ama biliyorum ki aşk sadece hissetmek değil, birlikte yürümektir. Tek taraflı olmaz.

Çok sevsen de kısmet değilse kavuşmak hayallerden öteye gitmeyebilir.

Allah özlemin de, hasretin de, sevginin de, kavuşmanın da hayırlısını versin