Ben sanırım artık hissedemiyorum?

Hiç hazır hissedemedim ki, yaş 30 olacak neredeyse, doğru düzgün birini bile sevemedim. Kendimle zor uğraşıyorum, benim dertlerim bitti, bir de manita ve onun dertleriyle mi uğraşıcam diyorum. Yanlış mı düşünüyorum yoksa diyorum bazen. Birbirimizin dertlerine derman olup daha mutlu bir hayat mı yaşayacağım yoksa diyorum. Zaten her zaman mutsuzum, dertliyim, yüzüm pek gülmüyor. Belki biri olsa hayatımda ona adanmış bir hayatla daha mutlu ve amaç dolu olacağım bu hayatta. Bilinmezlikler ve eylemsizlikler içerisinde yaşayıp gidiyorum.

Şu an yeni bir ilişkiye başlamak için tam anlamıyla hazır hissediyorum diyemem. Geçmişteki deneyimler ve şu anki duygusal durumum, bana biraz daha zaman ve düşünme fırsatı tanımam gerektiğini gösteriyor. Kendimi biraz daha toparlamaya, hayatımı dengelemeye çalışıyorum. Tabii ki bir ilişkiye girmeye tamamen kapalı değilim, ama şu anda önceliğim kendimle barışıp, sağlıklı bir şekilde bir adım atmaya hazırlanmak.

Geçmişe dayalı düşüncelerim dolayısıyla hazır hissetmiyorum. Sanki birilerini birilerinin yerine koyuyormuşum da sürekli kıyaslama yapıyormuşum gibi hissediyorum. Bunun sebebi de gereğinden fazla ilişki yaşamaya bağlıyorum.