Bir ilişkide kendiniz gibi olabiliyor musunuz, yoksa sevdiğiniz insan için değiştiğiniz oldu mu?

Maalesef, sevince değiştiğim oldu. İlişkilerde bazen kendimi daha farklı bir şekilde bulabiliyorum, çünkü karşındaki insanı mutlu etmek, ona uyum sağlamak istiyorsun. Ama bu durum, zamanla kendini kaybetmeye de yol açabiliyor. Başta her şey güzel olsa da, bir süre sonra kendi kimliğimi ve sınırlarımı zorladığımı fark ettim. Sonunda, kendim gibi olmanın aslında daha sağlıklı ve gerçek bir ilişki için çok daha önemli olduğunu öğrendim. Sevdiğim insan için değişmek istemem, çünkü en doğru bağ, her iki tarafın da olduğu gibi kabul edilmesiyle kurulur.

İnsanın kişiliği değişmez.. Bunu istemek de beklemek de yanlış olur fakat bazı davranışlarına, kiminle muhatap olduğuna, özellikle karşı cinse nasıl davranması gerektiğine, onları ne kadar mesafede tutması gerektiğine dikkat etmesi ya da benim aynı şekilde dikkat etmem değişmek değildir.. Olmazsa olmazıdır ilişkinin.. İlgisinin, odağının sadece bir şeyde, birinde olması da aynı şekilde olması gerekdir.. Bu çerçevede oluşan "sen beni değiştirmeye çalışıyorsun.." diyen insan bahane arıyordur.. Hisleri yetmiyordur böyle davranmaya..

Çoğu konuda değişmem ancak karşı tarafın olumsuz bulduğu şeyler varsa bunu da özeleştiri yaparak kendimce düzeltmeye çalışırım. Bu demek değişmek olmuyor yani. Karşımdaki insanı anlamak anlamına geliyor. Yoksa her yerde ve her konuda kendim gibiyim.