30 yaşına geldik ama çoluk çocukta olan cesaret, beceri, özgüven yok. Bırak evlenmeyi, sevgili yapma konusunda 40 takla atıyorum, korkuyorum, kimseyi beğenemiyorum vs. Sevgiliyi napacam gereksiz, evlenmeye kalksan geçim sıkıntısı var, kimse beni sevmez, hiçbir topluma ayak uyduramam, herkes evlenecek diye bir şey yok gibi düşünerek kendimi avutuyorum anca. Nasıl düşünmeliyim bu konuda?
19-20 yaşında evli çiftleri görüyorum. Biz 30 yaşımızda 1 tane bile sevgilisi olmamış kişileriz, bu nasıl bir iştir?
Çok düşünce insanı mahveder ağabey çok detaya girmeden sevmek beğenmek lazım insanı ama şu an öyle bir devirdeyiz ki bize göre dünyanın en iyi insanı dediğimiz asla şunu şunu yapmaz dediğimiz biri 1 gün sonra tüm beklemediğimiz her şeyi yapınca güven duygusunu kaybediyoruz maalesef. Hakkımızda hayırlısı olsun
İlk olarak, herkesin hayat temposu ve öncelikleri farklıdır. 19-20 yaşında evlenenler olduğu gibi, "mutluluğu kendinde bulmayı" önceliklendirenler de var. İlişki ya da evlilik hayatta bir başarı göstergesi değil.
Kendi değerini sorgulama lütfen! Eğer cesaret, özgüven eksikliğin varsa, üzerinde çalışabilirsin. Önemli olan önce kendinle barışık olman, çünkü sağlıklı bir ilişkinin temel taşı bu. Ve unutma, sevgili yapmak bir yarış değil. Huzur bulacağın doğru insan bir gün karşına çıkacaktır. Aceleye gerek yok! ❤️
Ne bileyim, insan bir şey kaçırıyormuş gibi hissediyor. Bu gençlik, bu sağlık bir daha gelmeyecek. Pişmanlıklarla dolu bir hayat yaşamak istemez insan.
Ana Sayfa > Aşk İlişkileri > Sorular > 19-20 yaşında evli çiftleri görüyorum. Biz 30 yaşımızda 1 tane bile sevgilisi olmamış kişileriz, bu nasıl bir iştir?