İnsan 3 yıldır evlendiği adamı nasıl unutur?

Kendimi anlatmaya anlaşılmaya çalıştıkça suçlu timsah göz yaşları paraci kıskanç ailesinden nefret eden geçmişi unutmayan biri oldum. Dolu dolu geçirdiğimiz bir günümüz olmadı ama iyi saatlerimiz vakit geçirdiğimiz anlar gözüme geldikçe dayanamıyorum. Biz boşanıyoruz. Her dakika kaybetme korkusu yaşamak istemiyorum. Her sinirlendiğinde susup sonra hiçbirsey yokmuş gibi davranmasini istemiyorum. Gurursuz olmak istemiyorum ama çok seviyorum. Yani ne yapmam gerekiyor? Ondan aldığım o kadar kötü anı var ki boşanmaya her yaklastigimda azıcık mutli olduğumuz anlara kayıp dururyorum. Çabasi yok emegi yok uğraşması yok. bu geçici bir duygu mu? Nasıl geçiririm? Sadece yaşamış kişiler cevaplasın. Unutursun cümlelerini duymak istemiyorum. Yaptığım o kadar fedakarlıktan sonra geriye kalan psikolojisi bozuk bir kadın olmamalı. Ben evlenirken hiçbirsey istemedim. Evlendigimde istemedim ama istemedikce. hep öyle olacak zannediyorlar. Olmuyor bende mutlu olmayı ön planda tutulmayi hak ediyordum. İmtihanım değil hayat arkadaşım olmasını istiyordum.