Hayatımın en zor kararını nasıl alacağım?

Arkadaşlar boşanma dilekçesi verdik eşimle adliyeye. Eşim gitme etme dedi neyse sonra da git ailenin evine kafa dinle sonra yine konuşalım dedi. Dilekçe verildikten sonra davaya gidilmezse davanın düştüğünü bildiği için pek ağırlığı olmadı dilekçe vermenin. Her neyse şimdi beni derin düşünen ya da bu şeyleri yaşamış insan anlar. Elimden geldiğince özetlemeye çalışacağım. Hayatım boyunca okul hayatında başarılı olmuş bir insandım ta ki üniversite sınavına kadar çalışmadım ama yine de güzel bir bölüm bitirdim. Bölümün tek sıkıntısı atama puanının yüksek olması ve az kişi ataması her öğretmen kadrosunda olduğu gibi. Her neyse ben ne olduysa bilmiyorum üniversitede bile kendi ayaklari üzerinde durmaya çalışan ben bir anda kesildi bütün istek ve azmim. Yani üniversiteden mezun olduktan sonra 2 sene çalıştım sonrası hüsran hem aşk hayatım hem iş hayatım asla dikiş tutturamadım. Zaten 1.5 yıldır ağır depresyondayım ise girsem 2 ay Max calismisimdir çalıştığım parayı da depresyonumi atabilmek için harcamisimdir vs. Yani bir anda kendim dahil herkes tarafından başarısız kendi ayakları üzerinde duramayan en önemlisi bunu benim de böyle düşünmemle birlikte bir depresyon vs sürekli aldı başını gitti. Hal böyle olunca evlilikte de bir şekilde tutunamadim. Evlilik insanı degilmisim anlayacağınız. Şimdi evimdeki ortamı ozluyorum yalan yok kedilerim vs de vardı ama ben evlilik insanı değilim. Boşanmak istiyorum reel gözle bakılınca da bosanmam gerekir eşime yük olmak birbirimizi yıpratmaktan öteye gitmez. Zaten anlaşmalı boşanma yoluna girdim ben hiçbir şey istemedim. Üzerinde borç var benim de var ama o borcunu tek basinayken en geç bir yılda kapatır. Yani mehirimden evdeki eşyalardan yuzugumden vs bile vazgeçtim hiçbir şey gözümde değil.

Sadece bir şey oldu bir zaman kendime guvenemez oldum aile evinde uzun süre yaşayamam calismadan evde durursam depresyondan da çıkamam. Ama girdiğim işlerde dikiş tutturamamak ve bilmiyorum boşanma algısını çok büyütüp içsellestirdim yapamiyorum ya kendi hayrima hiçbir kararın arkasında duramıyorum. Ne yapayım Allah aşkına bir şey söyleyin neden böyleyim ya aileme göre yediğim önümde yemedigim arkamda rahat batıyormus adam bana bakıyormuş. Ama ben kendime bakamıyorum mutsuz bir evlilik. Of sinirlerim bozuldu