Sevmedigim ama beni seven erkekle olmam dogru olur mu?

Bugune kadar benim secip, sevdiklerimden bir b***k olmadı. Sevmesem nasil o kisinin yaninda kalabilirim onu da bilmiyorum. Nasil dokunacagim, nasil icime sinecek bu da kafa karıştırıcı. Erkekler diyor ya size kiymet verene kiymet vermediniz, bakmadiniz diye. Iyi de erkekte sevmedigi kadina bakar mi ki kadinlar suclu oluyor yine? Her neyse.

Beni seven, kiymet veren bir erkek var. Goruyorum, hareketlerinde hissediyorum. Ha belki bana ulassa boyle davranmaz, kiymeti de kalmaz. Bazen insanlar uzaktan sevmeyi, ulasilmaz olmadini seviyor. Neyse. Bu arkadasin verdigi degeri kiymeti hissediyorum. Bana davranislari da iyi. Uzuldugumde uzuluyor, hastalandigimda yardimci oluyor vs.

Simdi ben buna sans vermek istiyorum ama hata mi ederim? Evet bana hissettirdikleri guzel ama gonlume dusmemis. Sevmemisim. Onun bana sunduklari icin olmus gibi olacagim. Bu ona da bana da haksizlik olmaz mi? Onu da uzmek istemiyorum bir taraftan. Bir yandan belki iliski icerisinde severim, tanidikca iyi ki sans vermisim derim diye de kafam karisik.

Hayatimda ilk defa benim sectigim degil de secildigim, benim sevdigim degil de onun beni sevdigi bir iliskiye baslamak uzereyim. Yol yakinken bu durumdan doneyim mi yoksa deneyeyim mi? Kizlar diyor ki sevdigin degil, erkegin sevdigi iliskide mutlu olunuyor diyorlar. Ne yapayim bilmiyorum ya?