Uzak mesafe cidden sorun mu?

Sevgilim vardı. 7 ay konuştuk 3 ay sevgili kaldık. Uzak mesafedeydi ve biz yakın mesafeden birkaç kere buluştuk. Yakın mesafeyi tadınca uzak mesafeye kuruldum ben. Ben yanına geleyim dedim yaşadığı yer küçük olduğu ve bizi görüp laf söz yapabilecekleri için istemedi. Sen gel dedim işlerim yoğun gelemiyorum dedi. Bir süre sonra bizim iletişimsizliklerimiz de başladı. Bu arada ben hukuk öğrencisiyim o asgari ücretle çalışıyor, tekniker. Bu da bazen sorun gibi geliyordu. En sonunda çözemedik tartıştık ve ayrıldık. Ayrılık kelimesini ilk geçiren ben oldum. Ayrıldık en başta normaldi her şey benim için fakat 2 3 gün sonrasında iştahsızlık başladı, her sabah panik ataklarla uyanıyordum ve ağlamalarım başladı. Ondan bahsederken gözüm doluyor ağlıyorum, kimsenin kötü bahsetmesini istemiyorum ki kötü biri değil, canımdan can gidiyor gibi hissediyorum bazen. Benim hakkımda da hiç kötü konuşmamış, üzgünmüş fakat biz tekrar başlasak bile onun uzak mesafe yapabileceğini pek sanmıyorum demiş ki haklı da sayılır. Ama hiçbir şey gözümde değil gibi resmen, ne aramızdaki statü ne uzak mesafe. Keşke yazsa diyorum ama bazen de istemiyorum, sonu belli zaten ailem istemeyecek güzel bir hayat yaşayamayacağız diyorum. Ne yapayım bilmiyorum. Çok bitiğim. Beni sevdiğini bilmek ve benim de onu sevmeme rağmen elimden bir şey gelmemesi canımı sıkıyor. Bu geçecek mi?