Sevgilimden sıkılıyorum onunla konuşmak bazen zulüm geliyor ancak yüzünü gördüğümde bütün düşüncelerimi unutuyorum sizce aşk mı bu?

Onu sevdiğime eminim ama bu sevgi aileye olan sevgi gibi mi yoksa bir sevgiliye olan sevgi gibi mi onu çözemiyorum. Biraz çelişkili şeyler yaşıyorum mesela tutkumu eksik buluyorum e tutkum eksikse yüzünü görünce neden bu kadar güzel buluyorum?

bu çok yanlış bir çıkarım ve önyargılı. Bu konuya takılıyorum çünkü evleneceğim kadınla kardeş hayatı yaşamak istemiyorum. Tutku , aşk , sıkılma , güzellik , ruhumun daralması, konularını üzerine düşünüp duruyorum

Bak mesela yapay zeka da çelişki diyor ya yatırım yap ya ayrıl diyor bir türlü kesin cevabı bulamıyorum

Çevre tarafından kabul görmüş bir güzelliği yok , her gören de güzel bulur bulmaz değişir , etnik bir yüzü var ve ben hiç bir kadına değişmem yani değişmeyi geç ondan daha güzel bulduğum bir kadına denk gelmedim ama muhtemelen onu böyle dünya güzeli gören tek benim işte bu da başka bir çelişkiyi getiriyor bu kadar güzel bulurken gözlerimi ondan alamazken sıkılıyorum da. Ya sabır

yine yanlış bir çıkarım :)) ben felsefe yapmayı ve üzerine düşünmeyi seven bir adamım ama aynı zamanda robotikliğim de vardır sayısalcı tribindeyim de diyebiliriz. Dini konularda benim için böyledir bu gün Allah var mı diye araştırma yapabilirken iç dünyamda bu kesindir ve namazımı kılarım gibi. Biraz aç olduğumdan dağınık konuştum ama anlatmak istediğim kalbimde aklımda kesin bir şey yok.

Teşekkür ederim. Bende inanın düz mantıkla ilerleyen birisi olsaydım dediğiniz gibi düşündükçe işin içinden bir türlü çıkılınmıyor. son cümleni çok yerde gördüm ve temel sorularımdan birisi de bu , sevdiğime eminim ama sıkılıyorum da sakız gibi uzuyor bu konu ve can sıkıcı olmaya başladı benim açımdan keşke duyguları daha rahat ayırt edebilseydim.