Siz, ne kadar seviyorsunuz?

Kimse yarının ne getireceğini bilemez. Rabb'im vefâlı insanlara denk getirsin inşallah.

Senin yaşadıklarını ben de yaşadım dâhi başkaları da yaşadı. İnsanın içinde bir vefâsızlık, bir sadâkâtsizlik varsa Cinsiyet hiç fark etmez. Ama kaybeden onlar olur. Çünkü onlar hiç bir zaman gerçek mutluluğa sahip olamayacaklar.

Amin. Belalardan da kötü niyetli insanlarda da hıfzı muhafaza etsin inşallah.

Maalesef çağımızın gerçeklerinden birisi oldu bu durum.

Peki daha önceden, çok değil kendi Anne ve Babamızın zamanına yolculuk yapsak o zaman mı yoksa bu zaman mı. Değişen Zaman mı, koşullar mı yoksa İnsanlar mı.

Kahramanmaraş Depremini ve bir benzerini Rabb'im bir daha bizlere yaşatmasın. Orada çok farklı hikayeler vardı. Orada bir adamın sözü manidar idi. "Bir gecede herşeyim gitti. Ne kadar boş bir dünya ve ben ne için çabalamışım hiç bir şeyim kalmadı. Anladım ki en büyük servet sağlık ve hayatta olmak. Yine çalışırım ama fazlası için değil. Çünkü bugün varım yarın ne olacağım meçhul... "

Bu örneği anlatmamız sebebi bu dünya için çok fazla planlar yapıyoruz. Ve bunları gerçekleştirmek için kendimizi parçalıyoruz, yıpratıyoruz. Ömrümüz ve gençliğimiz gidiyor. Hayatı bir yerden kaçırıyoruz. Mutlu olmayı bile.

Ama şunu hiç düşünmüyoruz ya da aklımıza gelmiyor. Yarın ne olacağını bilmiyoruz. Hiç ölmeyecekmiş gibi planlar yapıyoruz. Mesela bir Deprem ya da ömrümüzün sonlanması. Aslında ân'ı yaşamak, kıymetini bilmek gerekmez mi.

Yani yaptıklarımız yarım kalacak. Köy hayatı, kasaba hayatında ki insanda mutlu parası olan, şehirde yaşayan insan da mutlu. Sadece mekanlar, coğrafyalara farklı.

Birilerinin konforu yok ama şikayetçi değil. Birilerinin Parası malı mülkü var yine de şikayetçi. Tam tersi olan da var tabii.

Sanatçılara, Topçular, Popçulara, Ünlülere bir bak. Hangisinin evliliği çok düzgün. Magazin haberlerine baksan elden ele dolaşan ikinci el muamelesi gören ilişkiler, aşklar var. Yani vıcık vıcık Hayatlar.

Mesele sadece onlar için Para ise böyle bir hayat yaşamaya değer mi. Şimdi gençlikleri yerinde ama yâ sonra. Sonrası yalan bir hayat onları bekleyecek. Onların Hayat Sermayesi aslında Gençlikleri. Ama itibar ettikleri o Gençlikte gidecek maalesef. Ömür çizgileri derinleştikçe gerçekler de yüzleşecekler ve Mutluluk Trenini kaçıracaklar.

Sokakta küçük bir çocuk düşün. Mesela kağıttan bir Uçak, Uçurtma ya da Gemi yaptığını farzet. O çocuğun yüzünde ki mutluluğu dünyalara değer.

Değersiz bir Kağıt parçası birilerini ne kadar mutlu edebiliyor bir düşün.

İşte o çocuğun kalbindeki mutluluğu yaşayacak yürekler kalmadı artık.

Değersiz bir Kağıt parçası için Aşklar maalesef çağımızın parasına yenildi.

Sözüm sana dair değil. Bu konuda haklısın bir şey diyemem.

Hep şunu de'rim; Aşk kıymetli bir nesnedir herkese emanet edilmez...

Karşılıksız bir sevgi ve vefasız bir insan ile karşılaşmak bu dünyada ki en zor imtihanlardan biri olsa gerek.

Yola beraber çıkıyorsun ama aslında tek başına yürüdüğünden haberin bile yok. Gönül yorgunluğu başka hiç bir derde benzemese gerek.

İnsan giden zamana mı, giden ömre mi yoksa boşa giden gençliğine mi üzülsün. Ama giden hep senden gidiyor işte.

Burada hep derim; Aşk kıymetli bir nesnedir, herkese emanet edilmez

Rabb'im beterinden korusun. İnşallah süreci en kısa zamanda atlatırsınız.

İnsanız, hâliyle de aldanırız. Mesele aldatmamak. Siz kalbinizi temiz tutun yeter.

Her gönülde Çiçek açmaz. Belli ki nasibinizi başka yerde imiş.

Amin Cemi-i cümlemize nasip etsin inşallah.

Nasip eden, nasip ederse olur. Vakti zamanı tayin eden O' dur. Bize düşen beklemek. Bizler Nâz makâmında sayılırız. Yapılacak olan sabredip tefekkür etmek olsa gerek.