Sevgilin olmadan yaşamanın hangi zorluklarını çekiyorsun?

Soruyu okuduğumda gözümde canlanan sahneye bir hikaye yazmadan geçemeyeceğim.😀

Bir domates sosu kapağını açmak bazen dünyaları açmak gibidir...

Tam da öyle bir gün yalnız bir kadın mutfakta bir plan tasarlar... Plan basittir, kapağı aç, sosu al ve hayatına devam et..

Ama hiçbir şey planladığı gibi gitmeyecektir kapak bir türlü açılmak istemeyecektir ve ona yalnızlığını hatırlatacaktır...

tıpkı arsız komşular gibi "ne zaman evleneceksin sen" sorusunu sorup duracaktır...

Ama kadın savaşçıdır, asla pes etmeyi düşünmez önce sağına soluna bir iki vurduktan sonra kapağı besmele ile çevirir ama olmaz..

Havlu sarar etrafına bir kere daha çevirir, yok yok açılmayacaktır 😀

Tam umudunu kaybedecekken bir anda aklına Google gelir, hemen kavanoz kapağı açma taktikleri diyerek aramaya koyulur...

İçinden bir ses, 'sevgili bulmak aslında daha mı kolay, nefes alsam yeterdi.' der..

Araştırmalar sonucunda bütün yöntemleri dener fakat kapak sandığından daha da inatçıdır ve o hazin son bir an sessizlik çöker, arka fonda duygusal bir parça eşliğinde yalnızlığa sürüklenirken telefonunu alır ve kızlar soruyor ya böyle bir soru sorar..

Tam pes etmişken pıt diye bir ses duyulur kapak pes etmiştir kapağı çevirir ve gözünde ışıltı, yüzünde şeytani bir gülümseme ile

beni bu kapak bile yenememişken siz kim köpek der :)))

Şöyle: hiç sevgilim olmadı hatta karşı cins elini bile tutmadım. Zorluğu şu: millet seviliyor sen sevilmiyorsun. Onlar öpüşüyor koklaşıyor sarılıyor falan ve sen sadece izliyorsun. Zor kısmı bu. Kolay kısmı da ilgi ve odağını ayırman gereken daha az şey var ve işine hayatına çok daha iyi yoğunlaşıp kariyer yapabiliyorsun. Eğer azimliysen

35 yaşındayım bu yaşıma kadar hiç sevgilim olmadı gençliğim hep yalnız geçti hiç sevgi ilgi değer görmedim ilişkilere dair hiçbir deneyimim olmadı kendimi yalnız ve eksik kalmış gibi hissediyorum