Sevgilinizin evine gidecek olsaydınız, ondan hatıra olarak bir şeyler aşırır mıydınız?

Ay aklıma Masumiyet Müzesi kitabı geldi. Kemal'de aşık olduğu akraba kızı Füsun'ların evine gittiğinde onun elinin değdiği her şeyi alıyordu, saklıyordu, o anılarla yaşamak için, hatta Füsun'dan ayrı kaldığında o sakladığı, ç/aldığı eşyalara dokunup avunuyordu, o eşyalar onun avuntusu oluyordu, o eşyaları da onun eli değdi diye seviyordu, aşk işte böyle muazzam bir duygu, böyle saçma sapan bir şey, sıradan şeyleri bile hassasiyetle yapabilmektir aşk, masumiyettir ya, her ne kadar Masumiyet Müzesi kitabı Orhan Bey'in hayalleri olsa da biz çok sevdik o hayalleri, adam öyle ciddiye almış ki hayallerini, aşkı öylesine ciddiyetle anlatmış ki, bir ev tuttu ve onu da müze yaptı, o müze de Füsun'un sigara izmaritleri, Füsun'un elini değdiği kapı kolu, kıyafeti var, daha bir çok şey var Füsun'a dahil, sahiden de Füsun ve Kemal olmamış olsa da biz o aşkı çok sevdik, bize göre o hayal ürünü olan anlatımlar gerçek, ben gerçek kabul ediyorum, öyle kabul etmek istiyorum, hem insanın düşüne bildiği şeyler gerçektir diye düşünüyorum.
Hiç kimse bu hususta Kemal'i de geçemez, Masumiyet Müzesi'ne bir ara gideceğim, eminim ki gittiğimde okuduğum sahifeler geçecek gözlerimin önünden.
Bana gelince ben çocukken yapmıştım bunu, sevdiğim çocuğun not defterini ç/almıştım ondan hatıra kalsın bana diye, yapmıştım öyle bir çılgınlık , yapadabilirim, o yokken anılarına sarılayım diye, biraz Kemal'lik var bende de

her gittigimde bi t-shirt kaciriyodum. bi kere bana kiyafet alalim, bulamiyorum t-shirtlerimin hicbirini demisti. gittik alisveris yaptik cok buyuk memnuniyetle ne begendiysem almisti. sonucta kendime aliyordum yani. tabi sonra soylemistim askim ben aldim evde giyiyorum mis gibi kokuyoo cok rahat diye ahshhahshshs

sonra hepsi cope gittii istee