Takıntı yaptığım birinden ruhumu kalbimi beynimi nasıl kurtarırım?

İş yerinde karşılaştığımız andan beri bana ilgisini belli etti. İltifatlar, hediye almak istemeler, sürekli mesaj atmalar. Ben samimiyetin dozu artıyor diye sınır çektim bitti. Başka iş yerlerine gittik. 2 yıl sonra tekrar iletişim kurmaya başladık. 1 sene boyunca sohbet muhabbet güzel devam etti. Bana seni seviyorum demeye başladı ama biraz çapkın hemen atlamayım dedim. Arkadaşlar sever birbirini dedim. Ben arkadaşça demiyorum dedi. Üstüme biraz fazla geldi. Aramız açıldı. Aylarca görüşmedik. Sonra bana tekrar yazmaya başladı. Ben arkadaşça bakamıyorum, senden çok hoşlanıyorum, çok yükseliyorum filan dedi. Ben yine ona istediği cevabı vermedim ama bu süreçte bende seviyorum emin oldum. Direk demesem de belli etmeye başladım. Ama o samimiyeti ilerletmeye çalıştığı için aramızda hep bir sorun çıktı. Koptuk ama her seferinde birimizden biri adım attı ve barıştık. Ben yanlış mı yaptım bilmiyorum ama aramızdaki şey arkadaşlık desen değil , sevgililik desen benziyor ama tam değil. Benden ne istiyorsun diye sordum. O da senden mesaj gelince bile heyecanlanıyorum, sende heyecanlan istiyorum , bu heyecanı beraber yaşayalım dedi. Ben duygusal bir ilişki istiyorum, sen beni heyecan olarak görüyorsun diye tepki gösterdim. O da duygusal ilişkilerden çok yoruldum, acı çektim, seni çok beğeniyorum her halini, kadınlığını , mizahını. Sıkılmadan saatlerce konuşuyoruz , daha ne olsun aramızda dedi. Haliyle ben böyle olmaz diyip uzaklaştım. Ama yine dayanamadık iletişime başladık ve adam bana benden duygusal şeyler bekleme sadece zevk diye hadsizleşti. Çok üzüldüm kalbim kırıldı. Tek derdi tensel anladım. Ama kıyamadım. Beynim dur artık diyor, kalbim ruhum asla durmuyor. İletişim kurmuyorum tabi ama onu düşünmeden duramıyorum. Numarasını siliyorum tekrar ekliyorum. Birbirimizi engellemediğimiz tek bir sosyal medya aradı var o uygulamayı siliyorum görmeyim diye tekrar ekliyorum. Meditasyona , nefes egzersizlerine başladım. Ebru yapıyorum. Zaten çalışan bir kadınım. Ama yok takıntı oldu bende iyice. Sürekli onu düşünüyorum. Bana tensel yaklaşım yapınca ben iletişimi kestiğimde bana özür mesajları attı. Beni yıllardır mahvettin, iyice yüzsüz oldum, sana zaafım var dedi. Çok istiyorum seni lütfen diye yalvaran videolar atmış. Seviyorum onu ama kendimi o böyle yaptıkça daha değersiz hissetmeye başladım ve adama derdimi asla anlatamadım. Bana böyle geleceksen sakın bir daha gelme dedim. Ve artık gelmiyor asla. Tamam kurtuldum bitti dedim. Yolda karşılaştık. Ben yine başa sardım. Nasıl kurtulacam ben bu histen? Onun bu durumdan haberi yok, çünkü onla asla iletişim kurmuyorum. Ama kendi kendimi yedim bitirdim.

Takıntı yaptığım birinden ruhumu kalbimi beynimi nasıl kurtarırım?
Cevapla