Ayrılık acısı mı daha zor hiç kavuşamamış olmanın acısı mı?

Birisi için bazı durumlarda yeteri kadar iyi olmayabilirim. Örneğin gelirim eşimin ömür boyu evde oturmasına ve birikm, tatil, çocuklar gibi masrafların tamamını karşılayacak düzeyde değil ve bu nedenle beni tercih etmeyebilir. Veya bu şartlara sahibimdir ama kızın karşısında daha iyi bir seçenek vardır ve beni tercih etmeyebilir. Bu ikisi oldukça normal bir durum. Kavuşamamak beni üzmez. Ya da bir ilişkideyizdir ancak ben çeşitli nedenler ile sürekli bir stres faktörü ortaya getiriyorumdur. Ancak eşim veya sevgilim stresten hoşlanmıyordur. Bunu bana söyler ve bu durumu yavaş yavaş da olsa düzeltmemi bekler. Bende içten içe bu durumu düzeltmek isterim. Fakat karakterimin bir özelliği olduğu için bir iki derken üçüncüde yine benzer bir şey yaparım. Ve beni terkeder. Bu benim için sorun değil. En kötüsü ister kavuşamamış olayım ister ayrılma durumunda olayım fark etmez. Aynı dili konuşmuyor olmak. Bu gerçekten berbat bir durum. Özellikle aynı dili konuşmadığımızı öğrendiğim zaman yaşadığım hisleri hatırlamak istemiyorum. Üzülmek ve kırılmak oldukça normal. Bir sebepten tercih edilmemek asla bir sorun olmadı benim için. Anlaşılamamış olmanın acısının çok daha büyük olduğunu düşünüyorum.

Ayrılık acısı daha zor her zaman aklına gelecek ben bunları yapmıştım mesela bir mekana gideceksin bir şarkı çalacak diyeceksinki beraber dinliyorduk sürekli onunla beraberken yaptıklarınız veyada yapamadıklarınız gelecek aklınıza