Kızlara ulaşmak neden bu kadar zor?

evet o çoook büyük bir etken

Ne anlamda zor? Instagram DM kutunda bir sürü mesaj yok mu mesela? İstediğin zaman bir erkekle konuşmak istersen ilişki kurmak istersen yapamıyor musun? Bence çok rahatlıkla yaparsın.

haklısın, seçenekler bol olduğu için aradan seçmek zor oluyor ondan :D başta birinin abaza mı değil mi olup olmadığını da anlayamıyorsun. Yine de seçeneğinin çok olması hiç olmamasından iyidir. Sonunda bulacağını gösterir.

Sanmıyorum bence bu söylediklerinin hepsine bakarsın. Ben bundan önceki iki ilişkimde de hep terk edilen taraf oldum. Hep iyi biri olduğumu söyleyerek terk ettiler beni kavgayla asla ayrılmadılar. O yüzden düzgün biri olmak asla yeterli olmuyor sonuçta yine diğer kriterleri işin içine sokuyor kadınlar.

Önyargılı değilim (tamam biraz olabilirim yaşadıklarımdan dolayı) ama mantığını anlamaya çalışıyorum ama nereye baksam bu yola çıkıyor gibi, insanların ilişkileri davranışları vs. Öyle bir şeyden korkmana da gerek yok düzgün kişiler de var, ama seni anlayabiliyorum çok fazla abaza var dediğin gibi.

Evet işte kadınlar seçen taraf erkekler de seçilen taraf olduğu için düzgün bir kadına ulaşmak bundan daha zor demiştim ben de.

Hayır anlıyorum ama dediğim gibi yani erkeklerin "yok" u ile kadınların "yok" u aynı olmuyor maalesef. https://www. youtube. com/shorts/JYrYaRoQwlc

Neden şanslı olduğumuzu düşünüyorsun? Mesela tercih edilmeyen bir erkeğin yerine kendini koy. Birini beğeniyorsun ama o seni beğenmiyor. Tekrar birini beğeniyorsun ama o kişi de seni beğenmiyor. Bu sefer beğenmesem de deneyeyim diyorsun sonra senin beğenmediklerin de seni beğenmiyor :D çok şanslıysan eğer yine beğenmediğin biri çıkıyor ve ilişkin devam ediyor. Böyle bir senaryo güzel mi olurdu?

Kadın ruhuna girmek aşırı zor bir şey ya, nazik olmak, eğlenceli olmak, düşünceli olmak vs bunların hiçbiri artık günümüzde işe yaramıyor. Ya da ikimiz de sadece kendi cinsiyetimizin perspektifinden düşünüyoruz sanırım. Objektif bir çıkarım yapmak zor olacak gibi :D

ikimiz de umarım yaralarımızın iyileşeceği, üzülmediğimiz, kalbimize göre olan bir ilişki buluruz diyelim. Temenniden başka bir şey gelmiyor elden artık çünkü

hayır, sayıca az olsa bile sevgilim oldu daha önceden ama hepsinde sebebsizce terk edilen taraf oldum. Sebep olarak da benim iyi biri olduğumu ama artık onların bir şeyler hissetmediklerini söylediler.

Neden öyle düşünüyorsun? Hiç birine ilgi mi göstermedin denemek istemedin? Ya da beni beğeneni ben beğenmedim, benim beğendiğim de beni beğenmedi durumu mu yaşandı?

Ben de aynılarını yaşıyorum göz göze bile gelinmiyor. Platonik evresini de yaşım ve konumum dolayısı ile biraz geçtim gibi. Artık hoşlandığım biriyle konuşabilirim ama o seviyeye getireceğim biri olmuyor asla. Friendzoneda kalıyorum sadece ya da düzgün birini bulmak denk gelmek gerçekten çok zor oluyor. Bence sen de artık platonikte kalmaman gerek, bazı şeylere cesaret etmelisin.

Seni anlayabiliyorum aynı korkular bende de var. şu an yalnızsın, acaba hayatımın sonuna kadar hep yalnız mı yemek yiyeceğim, asla birine sarılıp beraber film izlemeyecek miyim, el ele tutuşup gezmeyecek miyim gibi duygusal olarak ihtiyacını hissetiğimiz şeylerin düşüncesi. Ama bazen gerçeklik ve düşünceleri ayıramadığımız noktalarda araya giren kötü düşüncelere psikolojide anksiyete diyoruz zaten. Bizim yaşadığımız durum da anksiyete gibi.

Hayır gözün dolmasın :') söylediklerimle üzmek istemem. Görücü usulüne çok sıcak bakmanı tavsiye etmem ama düzgün biri varsa oturup konuşup tanışabilirsin tabiki. Bence biraz daha cesur olmalısın. Yani konuşmalarınla tavırlarınla bunu belli etmen daha iyi olabilir. Ben genelde öyle yapmaya çalıştığımda friendzone yiyorum çünkü

Bu erkeklerin tatlı bulduğu bir özellik ama :D Ne kadar senin muhtemel ilişki şansını azaltsa da. Ben de çok utangaç biriydim, hala da biraz öyleyim ama kendim çabaladım ve o döngüyü kırdım (erkek olarak biraz daha fazla yapmak zorunda kalıyor insan bunu) . Gemi ve liman örneği vardı. Gemi limanda güvenlidir, ama gemi liman için yapılmamıştır. O limandan çıktığında fırtınalarla da karşılabilirsin, denizin güzellikleri ile de. Bu sözü bir kitapta okumuştum sanırım hiç unutmadım. O limandan çıkmaya çalıştım böyle kırgım utangaçlığımı.

Çıkacak, endişelenmemen gerek ama yanlış yaptığın bazı şeyleri de değiştirmelisin. Senin de nasıl hissettiğini anlayabiliyorum, o kafandaki geçen düşünceler vs hepsi çok gerçek hissettiriyor sanki hiç çıkış yokmuş gibi, ben de aynısını yaşadım bazen yaşamaya da devam ediyorum çünkü. Ama dediğim gibi bu "anksiyete" düşünceler ile mücadele etmemiz gerek

Yani ben de sürekli reddedilmedim her önüme gelen kıza yazmadığım için, ama şöyle yapıyorum olayları ve yaşananları kişiselleştirmemeye çalışıyorum. Birkaç kez o duyguyu da yaşadığım için, öldüğüm için, ölü birini tekrar öldürebilir misin? Ama üzülmez misin diye sorarsan üzülürüm tabi çok üzülürüm duygusal biriyim ben de sonuçta. Ama o üzüntünün de bir duygu durumu olduğunun ve geçecek bir acı olduğunun farkındayım.

Evet güzel bir sohbet oldu benim için de, duygularımı anlayan birisi olmasına sevindim. 29 yaşındayım ben.

hayır hep girmiyorum ama kötü hisettiğinde konuşmak istersen yazabilirsin bana. İçine atmaktansa biri ile bazı konuları konuşmak daha iyi gelebiliyor insana

yazarsan bakarım uygulamada sonuçta :D sorun değil yani