Sevmeyi abartırmısın bunaltırmısın?

Bana göre sevgi, dünyada sabit bir ağırlığı olan ve hiç artmayan-eksilmeyen bir madde gibi. Birine olan sevginiz arttıkça başkasına olan sevginiz siz fark etmeden azalıyor. Bir yerlerde sevgi çoğalıyorsa, başka bir yerlerde sevgi azalıyor gibi. Biliyorum size saçma gelebilir ama çevrenize bakın... Erkek evleniyor, anne gelini kıskanıyor, gelin anneyi... Çocuk yeni doğan kardeşini... Yeni tanıştığımız birilerine verdiğimiz her sevgiyi, sanki başka birilerinden alıp ona veriyoruz gibi...

Abartmaya gerek yok zaten abartılı sevmiyorsam hiç sevmiyorum demektir. Bunalttığım zamanlar olmuş mudur?

Mutlaka olmuştur, kıskançlık denen zehirli ok saplanınca ama sevmek bütün olarak biraz abartılı ve bunaltılı olmalı yavan duyguların tadını alamıyorum.