Sokakta öpüşen çiftleri görünce kendimi değersiz hissediyorum?

Ben yapamadım hâla. Hayatalta yapamayacagim tek setly bu

25

Hiç.

Sevgilisi olan erkeklere malzeme olmaktan özguven gelistiremedim. 15 yasıma kadar akran zorbaligi yasadim hâla toplayamiyorum özguvenimi

"Senin gibi çocugum olsa çöpe atardım" gozumun icine baka baka bunu soyledi lavugun biri. Bir kadın beni neden begensin bilmiyorum. Begenilecek biri degilim herhalde

Yanimdan gecen cift sirf kadin istedigi diye durduk yere itip yere dusurdu

Aksini yaşamadım ki hiç hayatımda. Bir kadın beni sevdigini bile imâ etmedi. Kendimi bulma mucadelesinde kayboldum anca. Kimlik krizi gecirdim yillarca

Arkadaşlık nedir, çevre nedir, samimiyet, aşk bunlar bana çok yabancı. Hiç yasamadigim şeyler bunlar. Zorbalayanlar öylece birakti atti beni

Çocukluğumdan beri bana böyle olmak öğretildi. İtaat et, boynunu eğ, ses çıkarma. Kimse özgüveni öğretmedi bana. Zorbalanmak normal geliyordu aksini yasamadigim için.

Tipimden dolayı problem yaşamadım. Ne yapacağım konusunda hiçbir fikrim yok. Sosyalleşmek istiyorum ama adım atamıyorum ya ağzım kokarsa, ya duş almadiysam gibi

İzmir