Soktuğunuz en iyi laf?

Aralarindan unutamiycagim bir kac tane var ama aralarindan cok düsündüren buydu: arkadasimla gezdigimizde ben herzaman durur kösede duran yoksul insanlara veya gitar calanlara para verirdim her zaman yapardim bunu cünkü vijdanim hic el vermezdi insanlari öyle birakmaya.. bir seferinde artik nasil sinirlenmis ve hepsini icinde tutmussa bir patlama yasadi ve bana o an "yeter artik, niye para veriyorsun dilencilere diye cikisti resmen bagirdi hemen ardindan "sen saniyormusun ki senin verdigin paraylan zengin olacaklar" diye ben o anki soktan hic bisey diyemedim yani arkadasimin bukadar bencil olmasina sasirmistim aslinda o ana hic bisey diyemedim ama bütün gün onun dedikleri aklimdaydi o okadar kördükü o insanlari görmüyordu.. Aksam eve gidince ona fotografli bir yaziyi gönderdim: "karincanin dedigi gibi: bende biliyorum yangini tek basima söndüremiycegimi.. Ama hangi tarafta oldugum belli olsun" diye resimli bir söz yolladim ardindan "evet bende biliyorum o paraylan cok bisey alamiycaklarini ama en azindan yiyecek biseyler alabilirler ha bu arada verip vermemekte vijdan meselesi" dedim

Var.. bir keresinde yürüyorum gene :D abazanın teki laf attı o gün yüksek bel pantolon giymiştim kısa t-shirtle.
Dedi ki : '' pantolonun olayım giy beni''
bende dedim ki ; ''ben ona her gün iki bacak sokuyorum dayanabilecek misin?''
ağlanacak haline gülmüştü :))) hiç unutmam çok havalı hissetmiştim kendimi :D :d:d