Bir erkek aşık olduğu kadını unutur mu?

Bendem güzel de değil bu arada (kendimi beğenmiyorum ama cidden yanındakine güzelim o da farkında) kızı net göremedim ama ben daha güzelim. Benden çok hoşlanmıştı zamanında. Bende ondan. Böyle evlilik lafı bile geçmişti aramızda. Şimdi çok uzaklarda, acaba beni unutmak için mi gitti o kadar uzaklara... Sordum ki kız arkadasım var yazma dedi. Benim yüzümden acı mı çekti ki? Haklı. Ona yazmadım yıllarca çekindim bazen sorunlarım buna engel oldu (baskıcı aile, kişisel problemler, d*presyon...) ve ona tüm bunları açıkladım. Bir şey diyemedi. Ses yok. Senden umudumu keseyim mi diyorum, tık yok zora gelip sıkışınca kız arkadaşım kızıyor benide kendinide uzme artık yazma diyor. Yazmak zorundaydım. Çok sorun çektim çok sabrettim hayatım çok sorunlu geçti bir türlü ona yazamamıştım. Sonunda fırsatını bulup her şeyi yazdım işte. Şimdi ses seda yok.

Eminim beni unutamadı. Çok yakınlaşamadık onunla. Sevgili de arkadas da olamadık. Çok heyecanlanıyorduk. Gözlerimiz parlıyordu. İlk kez aşık olmuştum. Unutamadıgım aşkıö oldu. Ulaşamadıgım aşkım oldu. O da bunu öğrendi. Sadece sessizlik hakim. Yazınca kızıyor ama içimi döküyorum ha bire. Bir şey de diyemiyor.

O aşk değil takıntılık

Ben unutamadım ama. Bir sürü yakışıklı hoş erkekler de bana ilgili oldu hep. Ama ille de kalbim onu istiyor. Vazgeçmek istedim, söküp atamak istedim yok olmuyor olmuyor. Sence o da mı beni çok özledi?

Bak canım sen sadece 2 hafta seversin ondan sonra zaten yürümez ben biliyorum şimdi böyle düşünmen normal hayatına bak boş ver artık

Ne 2 haftası gülüm bitanem benim. Yıllar oldu. Onun ellerini yüzünü onu kokusunu sarılmayı özledim d*lirecem. Rüyamda onun ö*d*ğ*nü bile gördüm acı çektim uzun süre ruhsal bedensel. Kendim ailevi baskılardan ve ona bağlanmaktan korktum. Onu reddetmiştim. Pişmanlık duyuyorum acı bir şekilde. Hiçbir işim rast gitmedi. Ailevi kişisel bir sürü ağır sıkıntılarla mücadele etmek zorunda kaldım. Ona defalarca açılmak istedimse de bir türlü fırsat bulamamıştım. Basit bir heves değil. O tam bana göre. Ben onu çok özledim dayanmak zor. Aileden birinin kaybının acısını da yaşıyorum. Bu ö*üm gerçeği beni çok sarstı. Bir de iki hafta kadar önce kendime k*ymaktan korktum ciddi anlamda. Gerçekten kendimi durduramayacaktım. Psikoloğa gittim. Hafif ilaç alıyorum şimdilik. Dedim nolacaksa olsun ona açılmalıyım. Önce hayatında biri var mı dedim. Kız arkadaşım var dedi. Yıkıldım orada aileme sinirlendim onların suçu yoktı içime çok kapanıktım eskiden işte. Onunla mutlu musun, seni d*li gibi özledim senden umudumu keseyim mi diyorum tık yok, sonra zorlayınca da işim var, sevgilim kızıyor beni de üzme kendini de yazma artık diyor. Ama seni sevmedim, sevmiyorum yazma demiyor. Sence amacı ne? Bana acı çektirmek mi?

Sen şimdi iyimisin.

İyi olmaya çalışıyorum balım. Çok sıkıntılıyım. Kalbimdeki o ağırlık gitmiyor. Biz sevgili de olamadık arkadas ds kalamadık. Ben arkadas kalamadım yani. Unutsmadım da ama. Bunda bir hayır vsrdır diyorum kızım takma kafana, yok, gece olunca kalbime acısı çöküyor. Ona bir şey olursa dayanamam. Düşünmesi bile korkunç. O yanındakş kızdan daha güzel olduğumun farkında bir de. Çok uzakşarda ama. Acaba benden, buralardan geçtiğimiz sokaklardan mı uzaklaşmak istedi? Fotografına baktıö içinde bir içinr sinmrzlik hissi hissettim. Bence o da beni unutmak isteyip unutamıyor. Dargın mı bana öfkeli mi acaba. Dedim ki işte kesin beni acayip d*vmek, hislerimi açmadım sana diye h*rpalamak istiyorsun haklısın diyorum. Ama öfkelidir şimdi kesin bana dargındır? sence?