Uzaktan kuzenime aşık oldum?

Annemin teyzesinin oğlundan hoşlanıyorum. Onunla ilk kez 11 yaşındayken tanışmıştık. Hayatım boyunca sadece iki hafta beraber vakit geçirdik, ama o kısa süre bile beni derinden etkiledi. Çocukken bile peşinden ayrılmıyor, oyunlarına katılmaya çalışıyordum. Sırf onun için süslenip güzel görünmeye uğraşıyor, bazen de kardeşimi peşine takıyordum ki o da benimle oynasın. İki haftalık tatilimiz sona erip onun şehrinden ayrıldığımızda içimde bir hüzün kalmıştı ama zamanla onu unutmuştum… Ta ki beş gün önce, hiç beklemediğim bir anda, haberi bile olmadan hayatıma yeniden girene kadar.

O günden beri içimde daha önce hiç tatmadığım bir tutku uyandı. Şimdi düşünüyorum da, nasıl olur da on yıl boyunca bir kere bile aklıma gelmedi?

Aslında, hislerimin yeni olmadığını, sadece içimde uzun zamandır saklı kaldığını fark ediyorum. Daha önce başkalarından hoşlanmış olsam da, ona duyduğum hislerin yanında, sanki hayatım boyunca kimseyi gerçekten sevmemişim. Ona kadar kimseye gerçekten aşık olmamışım.

Onu düşündükçe bazen ağlayasım geliyor. İçimde hem hüzün hem de tarif edemediğim bir mutluluk hissi dolup taşıyor… Uzun bir aradan sonra içimi yaşama sevinciyle doldurdu. Belki yanlıştır, ama sadece onun şehrinde diye, aslında aklımda olmayan bir üniversitenin hayalini kurmaya başladım.

Benden bir yaş küçük ve sanırım seneye askere gidecek. Askerden döndüğünde ise yurt dışında çalışmak ve evlenmek gibi planları var. Yani tek şansım, askerdeyken veya döndükten sonraki o kısa süre.

Ama şu an karşısına çıkamam ya da duygularımdan bahsedemem, çünkü henüz kendimi hazır hissetmiyorum. Belki bir yıl sonra iletişime geçebilirim ama o zamana kadar başkasına gönlünü kaptırmış olabilir.

Bu platonik hislerimin tek ilacı zamanken, en yorucu olan şey de bu bekleyiş olacak gibi.

Sadece içimi dökmek için yazdığım bu metni okuduğunuz için teşekkür ederim.