Sahi, birini gerçekten hakkıyla sevebildin mi?

Ben bunu 36 yaşımda yaşadım işte. Tam olarak öyle sevdim, hatalarıyla. Hatalarında bile yanında olduğumu çünkü zaten yanında olacağımı söylediğimi söyledim. Ama ne yazık ki insanlar bunu be anlayabiliyorlar, ne de buna değer veriyorlar. Sonuç, başlangıçta arıza çıkartan, arkadaş dahi olarak olsa çıkartan herkesi uzak tutuyorum. Önce beni anlamadan, beni anlamaya çalışmadan kimseye emek sarf etmemeye karar verdim çünkü ben insanları anlayabildiğimi öğrendim. Ön yargılarım olmadan, sınırları zorlasa da her şekilde yanında olabildiğimi, her şekilde sevebildiğimi gördüm. Bunu anlamayacak, beni anlamayacak insanla işim yok artık…

Sevdik de ne oluyor ki? ihanet ediyorlar, bi tık iyisi geldi mi karşılarına seni tanımazlar, işte kızların sevgisi bu kadar oluyor.
Hep erkekler kötü değildir.