İlk adımı kız atar mı?

Bazı erkekler hoşlansa da, sevse de cesaret edemez, hatta olmasın der. Geçim sıkıntısı, o, bu, şu, en iyisi hiç manitan olmayacak diyor insan mesela. Bugün bir kız benden hoşlansa ve gelip bana açılsa. Ben de hoş bulsam onu, derim ki. Ya iyi tamam birbirimizden hoşlanıyoruz ama ben sana boşuna ümit vermek istemiyorum. Bu ekonomide evlenmek zor, ev geçindirmek, çocuk bakmak zor. Bunları bilerekten benimle sevgili olursan ben okayim. Diğer türlü bu yaza evleniyoz mu, çeyiz diz beni istemeye gelceniz gibi muhabbetler beni baya bayar ve en nefret ettiğim konular. Bana kalsa ne düğün olsun, ne isteme, ne nişan, kına, ne de hatta dini/resmi nikah. İki tane sevgili olarak ayrı eve çıkıp beraber yaşayalım. Aynı İsveçte, Hollandada vs. milletin yaptığı gibi. En mantıklısı o çünkü.

Sana bir şey söyleyeyim mi özellikle erkekler içini kaybetme korkusuyla gidip söyleyemiyor Eğer gerçekten hoşuna gidiyorsa git söyle mallık yapma mal mal gezme ben mal mal geziyorum kendimi kötü hissediyorum Bak vallahi Özlem diye bir kız var hani kendisi 43 yaşında ben 38 yaşındayım bir tane kızı var İsmi Zeyno Kızının da hani Eşinden boşanmış yani bir şey söyleyeyim mi ne kadar namuslu kadın var derse onun gibi ben kadın görmedim namusu üzerine yani şu an var ya bana desin ki evleneceğiz Hadi desin ya giderim Nikah Dairesinde oturttururum onu masaya ya gerçekten yanıyorum onun için bir de erkeğin kıymetini bilir Hani dul kadın daha önce bir erkekle birlikte olmuş bir kadın belirli bir süre yaşamış çocuk doğurmuş olması zaten Ayrıca bir fayda var ya gerçekten konuş eğer ben Özlem için söylüyorum evet desin yemin ederim gidip nikah dairesine oturacağım Sonra götürüp yatırtacağım sabaha kadar s******** onu yani