Dertleşmek isteyen aynı durumdan muzdarip insanlar varsa yazabilir?

Benim en son 7 yıl önce sevgilim oldu ve o zamandan beri kimseyle sohbetim falan olmamıştı sonra bir oyunda tesadüfen biriyle tanıştım arkadaş olduk numaramızı falan verdik birbirimize, hergün telefonda konuşuyorduk saat farketmiyordu bazen birlikte sanahlıyorduk. aradan fazla zaman geçmeden aramalar sadece akşam olmaya başladı gündüzleri uyuyordur diye düşündüm ben de öyle yapıyordum çünkü ama bir şüphe de vardı içimde asla güvenmiyordum ama hoşlanıyordum da. Neyse tanışalı 3 ay oldu ben ona hislerimi açtım o da kabul etti ama 1 hafta sonra kötü biri olduğunu, sorunları olduğunu kimseyi sevemediğini söyleyip ayrıldı ben de üzüldüm onun için çünkü çok zor şeyler yaşamış, deprem zamanı çok kişi kaybetmiş, psikolojisi bozuktu diye düşündüm ama o başkasıyla konuşmaya başlamış sonra kıza hisleri olduğunu anlayınca uzaklaştırmış tekrar bana dönmüş ben de enayi olduğum için yine konuşmaya başladım tekrar denedik ama bu sefer de her yaptığımdan şüphe duymaya başladı sanki onu aldatıyomuşum gibi suçlamaya başladı, yemek yiyorum desem hayır yalan söylüyorsun diyordu o derece saçmaladı ben de bu durumu konuşup çözmeye çalıştım ama "ben kimseye güvenmiyorum" dedi güven olmadan ilişki olmaz öyle değil mi? Olmadı da zaten. Sonra tartıştık ve yine beni suçladı 2 aydır da konuşmuyoruz bu sefer kesin bitti. "Bana ulaşmak istesen de izin vermiycem" demişti dediğini de yapmış. tanıştığımız oyuna girip çıkıyorum ama aylardır 1 kere bile denk gelmedim instadan hesabına bakıyorum yeni kızlar eklemeye başlamış bile üstelik yaş olarak da küçük duruyorlar. Ben mi çok fazla anlam yükledim bilmiyorum ama ben hâlâ numarasını silemedim ve yeni insanlarla tanışmadım köşe bucak kaçtım. istemsizce hâlâ bir şeylerin düzelmesini bekliyorum sanırım. Ben maddi manevi yanında olmaya çalıştım elimden geldiği kadar ama onun bu kadar kolay unutması çok üzüyor. Neyse içimi dökmek istedim belki akıl veren olur.