Aşık erkek kötü davranır mı?

Sevdiğim halde sevgili olamazdım. Sebeplerim vardı. Birini mi seviyorsun sevgilinmi var dediğinde cevabım yok oluyordu ama sonrasında daha çok koptuk ben ondan koptukçs o beni daha çok üzdü. Amacı ne olabilirdi? Kesin bilemeyiz elbette ama teorileriniz neler?

Mesela onu ortamda rencide eder miydin? Ve kız üzülüp içine atacak?

Vicdan azabı çekiyor musun bundan ötürü?

Offff çok kötü ya benzerini yaşıyorum hatta aynısı bildiğin offfff var yaaa ben onun gözlerine bakamıyorum aşırı aşık olduğum halde bir de onun çıkma teklifini reddetmiştim beni üzdü açıkladım ona birbirimizden özgür diledik sonra artık böyle arkadaş bile olamadık sevgili zaten olamadık beni değersiz hissettirdi üzdü yaptıklarını unutamadım biraz neşelenmeye iyi hissetmeye başladıgım zaman 2. Kere çıkma teklifini etti sakince onu o zaman da inadımdan reddettim sırf böyle beni üzdüğü ve hiç umursamayıp beni dışladıkları için

Göz göze gelmeye çekindiğim erkeğe öfkeyle nefretle baktım dik dik. Ve hislerimiz hep karşılıklı oldu. Aşk da nefret de hissettim. Ama neden unutamadım? Sorun orada. Onun gözleri en dinlendirici sığınağımdı. Ona ihtiyacım o yüzden var. Belki bana kötülük edecekti. Var bir hayır belki ama ikimiz yan yanayken başka kimseler yok gibi oluyordu. Ve en inanılmaz güvenli hissettim. Ve ona sımsıkı sarılmak istedim bir kere bunu yapabildim ama o kollarıyla bana neden karşılık vermedi sence? O an içim öyle acıdı ki. İlk defa bir sarılma da karşılık görmeyip kederlendim hıçkırarak ağladım bile o görmeden. İçime işledi günlerce. Kollarını açtı, onun göğsüne sımsıkı sarıldım sırtını sıvazlaya sıvazlaya sanki otogarda uğurluyor gibi özlemle sarıldım. O açtığı kollarını neden kıpırdatmadı bir an bile bir kolunu bari sarmadı bana? Onu fark ettiğim an birden ona sarılmayı bıraktım. Nereden bilirdim ki ona ilk ve son defa sarılacağımı? Hem de karşılıksız? O zaman niye sarılmama izin verdi? Neden?

Peki bu aylar yıllar sonra tekrar bir araya gelebileceğimizin bir işareti olabilir mi? Uzağız şu an. Bambaşka yerlerde. Bi haberiz birbirimizden.

Ama, ben onsuz tecrübeyi ne yapıcam? O lazım ama? Değmesek bile olur. İlle sarılmak bile istemem. Sadece karşı karşıya otursak, bakışlarımızla konuşsak keşke. O anlar en güzel en unutulmaz anlar olsa. Birçok şeye değer. O benim aşkım bana acaba zarar mı verecekti öyle hisler de hissettim korkunç böyle beni umursamaz takılıyodu aşağılayp üzdüğü de oldu acaba acısından mı öyle yaptı. Bir keresinde de ortamda benim gözlerimden bahsetmişti onun gözleri bana ait gibisinden bişey söylemişti o zaman dedim ki şimdi napıyor bu diye. Bir de gözlerimde lens var demişti onun gözlerine dikkatle bakmam için mi dedi acaba? Kimse söylememişti onda lens olduğunu bende farketmemiştim. Dikkatle bakamadım ki hiç utandım. Çekindim aşığım işte ona. Hala unutamadım hala. İstemsizce. Onunla ilgili çağrışımlar sürekli. Ne zaman unutuyorum desem evren sanki bas bas bağırıyor bana onu gözüme sokuyor sanki aklıma itiyor. Bu işte bir şey mi var o da mı beni unutamadı acaba?

Yok bende öyle düşünmüştüm. Saçma bir takıntı diye. Ama bi yerden sonra aşırı istemsizce aklıma geliyor daha doğrusu aklımdan çıkmaz bile oldu. Bu bir telepatik iletişim olabilir mi? Pek inanmam ama bazı şeylere de ilgi duyarım.

Olaylara cidden mantıklı tarafsız yaklaşıyorsun çok başarılı bir yorumcu olduğunu söyleyebilirim. Bravo. Ama tek kalmakla da ilgili değil. Kalabalıklar içinde de onu özlüyorum hatta keşke yanımda olsa diye düşünüyorum bayadır ama cidden böyle. Çünkü belirsiz yollarımız ayrıldı. Soru işareti kaldı. Olumlu da olumsuz da değildi. Belirsizlikten kaynaklı olabilir mi? Belki de bir umut? İnanmazsın ama, geçenlerde uzun süre önceydi, arkadaşımın arabasıyla bir caddeden geçerken onu gördüm. Rüyalarımda gördüğüm erkeği caddede gördüm o an arka koltuktaydım. İnanamadım önce iyice inceledim oydu ve o an bile onu düşünüyordum. Güneş gözlüğü vardı, karşıya geçiyordu. Bana doğru anlık baktı duraksadı gibi oldu sonra da arabadakiler de ona bi bakakldı ben de öyle ama arkadaslarım bilmiyorlar onu çünkü onlar yeni arkadaslarım. Bahsetmedim kimseye. Arkasına bakmadı devam etti yürüdü sadece. Fark etti mi emin değilim.

Şok geçirdim. İlginçti. Pes hiç beklemiyordum da.

Uzun süredir takıldığı biri yokmuş diye birinden tesadüfen duydum. Bizi bilmeyen biri ama onunla iletişimi artık olmayan biri. Uzak bir arkadaş. Gerçi biz diye bir şey yoktu ama o enerji dedikodular hep oldu. Karşılıklıydı hislerimiz ama narsitti. Kendini üstte tutan hep. Kendinden benden konuşturmak istiyordu. Dedikodumu mu çıkartmaya çalışıyordu acaba diye düşündüm. Olabilirdi evet. Bunca şeyden sonra üzgün müdür pişman mıdır ben de onu kırdım aşırıya gittiği zamanlarda dur demek için onun dışında umutsamadım hiç onu görmezden geldim, o yokmuş gibi davrandım hep o da arada yanıma yaklaşırdı sigara içerdi bende kullandım bir ara ama hiç konuşmadık o yanıma geldiğinde vucudunu yakınlaştırmaya çalıştı kötü bir anlamda değil kesinlikle hani ben burdayım diye farkettirmek açısından kolunu falan değdirmişti ons bakıp onu umursamadım kalbimi kırmıştı çünkü iyice gıcık etmek istedim. Yok sayarak yanlış yaptığımı böyle sorunun çözülmeyeceğini elbette herkes bilir bende farkındaydım ama artık bana kötü davranamadıgını davransa bile onu takmadığımı kırıldığımı ona ve arkadaşlarına göstermek belli etmek istedim. Bu böyle defalarca devam etti ve yollarımız ayrıldı. O sıralarda zaten önce onun ve benim ortak arkadaşlarımızı engelledim farkedip sorduklarında hesap bile vermedim soramazlardı onlar da işin içindeydi çünkü sonra, en son o kalmıştı onu da engelledim sildim bana yakın olmaya çalıştı hiç oralı bile olmadım. Öyle de bitti hani olumsuz net bir şey yok ama olumlu da bir şey yok. Kapı kapanmadı, hafif aralık böyle diyim ikimiz için de. Ama artık çok fazla yıprandım, o zamanlarda derdim dert değilmiş derdim falan yokmuş benim. Daha güzeldim daha gençtim. Daha cıvıl cıvıl olmam gereken zamanlarımı sırf içime atarak geçirmişim. Her şeyi destek almadam mahveden benmişim. Kendi yaptıklarımın da sonucunu yaşıyorum aynı zamanda. Şimdi ise bu konuda çaresizlik hissi sarıyor beni korkunç bir şekilde.

Düzeltememenin verdiği his. Mahvetmiş olmanın verdiği pişmanlık o kafamı kullanamamamın bedeli falan. İyi değilim ya yok. İşin içinden çıkamıyorum. Ailevi sebepler de var. Ben söz laf getirmemek için de çıkmadım onunla halbuki kime neydi? Benim mutluluğumdan acı duyacaklardı diye mi? Üzerime çok mu gelirlerdş onlar kimdi neydi ne hakla? Kendime bile yenilmişken, kimsenin karşısına çıkacak cesaretim bile yoktu belki de o mutluluğu hak etmiyordum nereden bilebilirim ki offff😔😔😔😔

Duygu doluyuz. Ben öyleyim en azından. Evet. İki yabancıya döndük. Benden nefret mi etti reddedilince acaba. Onu üzmek istemedim. Sebeplerim olduğunu tahmin edebilirdi. Belkide etmiştir düşünmüştür ama onu sevmediğim yönünde olmuştur veya acaba onu acıtan bu durum, onu sevdiğim halde istemedigimi düşünüyor olması mıydı. Sen bir erkrk olarak, bir kız seni sevdiği halde seninle sevgili olmadığını görsen nasıl tepki verirdin napardın? Ne düşünürdün tahminlerin ne olurdu?

Ya alkollü içecek içiyor tamam. Demek istediğimi anladın oraya içeceğine falan takılma. Ama takıldığın değindiğin önemli bir nokta var, narsistlik sezdim o var biraz evet hatta oldukça belirgin. Sence sevse de böyle yapar mı kötü davranır mı bir erkek? Çok aşık olduğu halde? Ve uzun süre sevgilisi olmadığını takılmadığını duydum birinden. Belki gizliyordur ama. Gizleyen biride değil. Bir de pişman mıdır ki üzülmüş müdür beni üzdüğü için?

Dikkat ettim de bir tek bana içli içli bakıyordu neden o zaman sevdiği o kadar belli ki aşık olduğu neden üzer ki=

Bana çok içli bakıyor o yüzden bir ara beni aşağıladığı halde ona kızamadım ona sarılmak sevgisine sığınmak öpmek bile istedim konuşmak istedim ama aşırıya kaçıp zıvanadan çıktığında konuşabildim. A*kollü içki içtiğini öğrendim. Akşamdan kalma geliyordu hep. Ortama. Bana baktığı zaman içimi acıtan bir şeyler vardı ama aşkla beraber bana olan ilgisini gözlerinden anlıyordum. Ne yapacağımı diyeceğimi bilemediğim bile oldu diyim. O böyle kötü davrandıkça zamanla Birbirimize artık nefretle bakıyorduk. Konuşuyorduk bir ara. Ama incitmemeye çalıştım o halde bile. O da bile bile üstüne üstüne yaptı sanırım. Sevdiğimi belli etmişim demek ki. Onun hoşuna gidiyordu bu durum. Sonraları ona hiç yazmadım yazmamı mı bekliyordu acaba. İkimiz de sabaha kadar onlayn oldugumuz zamanlar oldu ama inadıma yazmadım davranışlarını gözden geçirsin diye. En son konuştum biraz minik bi süre. Birbirimizden özür diledik. İlk o diledi. Dayanamayıp ben de hemen diledim beklememiştim çünkü ondan bunu şaşırttı beni. Sonra bana yanaşmaya ılımlı olmaya başladıysa da beni arkadaşlarına karşı alaylı duruma getirdiği için sinirimden hiç konuşmadım onu hep yok saydım. O halde bile gözüme girmeye çalıştı. Sürekli dibime yanaştı. Sessizce sig*rasını içerek. Benle sigara içiyordu ama bensizdi. Hiç ses etmedim. Kırgınlığım o kadar çokmuş ki, sonradan üzerime çöktü diyebilirim.

Neler yapabilir mesela? Bu bana z*rar vermeye kadar mı gider diyorsunuz?

Peki ya onu ciddiye almam için yapıyorsa? Ve narsistlik sezdim biraz.

Biraz daha açar mısın konuyu? Ben 5 yaşındayımışım gibi anlat. Lütfen🤣

Evet. Hiç sevgilim olmadığı için bilemiyorum bazı şeylerden geride kaldım. Ama çözmeye çalışıyorum. Kesin olmamakla birlikte elbettr bilemeyiz ama, konuyu açmanı istedim. Neden olabilir ayrıca bu tavırları?

Nasıl ne şekilde anlatmak istersin bilemedim ama, istersen gizlen. Rahat olur senin için. Bir de ben nasıl karşılık verecekmişim de niye sevdiği halde üzsün beni değil mi?