Onu bulup özur dileyip vicdanimi rahatlatacagim?

Vicdanen rahatsizim, bi kadini esinden ayirip o adamla beraberim. Uc sokak illerde yasiyor kadin, hic karsilasmiyoruz, aradan çok zaman gecti ama bu aralar asiri takinti yapiyorum bu konuyu, özur diliyemedigim içinmi, ya da yaptigimin yavaş yavaş pişmanlığını çektiğim içinmi bilmiyorum. Yüzüne bakarken utaniyorum, özur dilemek birseyi değiştirmicek, ama enazindan vicdanen rahatlicam ve bidaha kadini düşünmicem, üstelik ben onun kocasiylayken beni uzaktan izlemiş bilmiyordum, ve bugun dükkana giderken yine yüzüme öfkeli bir sekilde bakti ama bagirip rezil etmedi, bir an durup artik gecmiste birakalim bana öyle bakma demek istedim, zaten utaniyorum bilmiyordum bizi uzaktan izledigini yani artik yuzune hiç bakamiyorum yaptigim herseyi görmus, utan dedi 18 yasindayken 47 yasindaki adamla ciktin bence kendinden utanmalasin senin yaşındaki birine göre çok fazla seyler yaptin dedi tokat atti ilk zamani, çocuklarımla nerdeyse yasitsin üstelik bide hamile kalip aldirmissin aklim almiyor bunu dedi, eğer ayni yasta kizlarim olmasa seni annene babana söyler öldurturdum dedi, Şu an sadece sinirli bakip gidiyor birsey demeli veya yapmalimiyim? geçmiyor öfkesi ve o baktıkça utaniyorum?