Ayrıldıktan sonra hemen arayışa giren erkek psikolojisi şaka mı?

Bana bir türlü sahip çıkamadığı, ana (aile) kuzusu olduğu için, içli dışlı yaşayan, kimin eli kimin cebinde belli olmayan, kültürsüz kocaman iğrenç bir ailesi olduğu için onu terk etmek zorunda kaldım. Çalışmamı istemiyorlardı, nikahımız düğünümüz her şeyin nasıl olucağına karışıyorlardı. Benimki de her kavgamızı sırrımızı gidip paşa paşa anlatıyordu ailesine tabii. Ben onunla mutlu olamazdım o ailesi olduğu sürece (veya benim ki onlardan ayrışamadığı sürece), o da benimle. Ailesinden de koparıp onun vebalini asla alamazdım. Ailem de istemiyordu artık beni sürekli üzdüğü için. Bu yüzden hala sevmeme rağmen düğünümüze 3 ay kala nişanı attım. Şimdi aradan 2 ay geçti, paşamız saç ektirmiş, sosyal medyada bir sürü yeni kızlar eklemiş, tam arayışta. Deliricem ya, bu nasıl bir psikoloji? Bir yasımı tutaydın arkadaş. Ben bile kendime gelemedim henüz çünkü tabii ki hala seviyor ve özlüyorum. 2 ay be.. 4 senemize biraz saygı.

Siz ne düşünüyorsunuz? Delirmelik olay değil mi ya?