Sevmek mi yoksa aşık olmak mı?

😊👍

Hmm ama bu sevgi aslında aşk devreye girince başlıyor bence. Çünkü dediğiniz gibi, aşk başlarken bütün kusurlarını görmeyip bağlı kalmaya ve onunla her anı düşünmeye başlıyorsun. Aşk bitince, gözünde sevdiğin birisi olarak kodlanıyor. Sevgi mantık işinin olduğunu düşünmüyorum ben açıkçası.

Bu dediğinizin sevgiyle alakası yok işte. 🙂 Mesela siz erkek kankanızı da sevebilirsiniz ama ona karşı bir şey hissetmediğiniz için, sırf iyi ve ilgili davranıyor diye mantık olarak "ama kendisi iyi birisi ve bana kötü davranmaktan daha çok ilgili davranıyor, iltifatlar ediyor, hediyeler alıyor ve sohbet etmekten keyif alıyorum; bu yüzden sevgili olmaktan ya da evlenmekten hiçbir sakınca görmüyorum" diyebilir misiniz? Bu da bir mantıktır.

Anlattıklarınızı anladım zaten onda bir sorun yok. 🤣 Ama bizim ana tartışmamız, duygusal bağ ya da sevgili işleri olunca sevginin mantık işi olduğunu düşünmediğimi vurgulamak istemiştim. Evet bahsettikleriniz mantık, ama bunlar evlenmeye ya da bağ kurmaya yardımcı olmuyor işte bunu anlatmaya çalışıyorum. :) Evet bu bahsettikleriniz mantık. Mesela insan sevdiği kişiyle eğlenemiyorsa veya sohbet etmekten keyif alamıyorsa ilişkide sorun olur, bu doğru. Ama bunlar sevgili anlamında ya da evlenebilmek anlamında bağ kurmaya yardımcı olacak unsurlar değil maalesef. Bunları arkadaşınla da yapabilirsin. Eğer sevgili veya evlenme niyetinden bahsediyorsak, aşk da olması lazım ki insanlar derin bir bağ kursun. Eğer aşk olmazsa, sen ne kadar o insanı seversen sev, bir yerden sonra başkasına tutulmaya ya da gözün dışarıya kaymaya başlar. Buna sevgi diyemeyiz maalesef.

Ya da mantık diyemeyiz.

Derin bir sevgi dediğiniz şey zaten aşk. Genellikle yoğun ve tutkulu bir duygusal bağdan oluşur ve o kişiye karşı derin bir çekim, hayranlık ve bağlılık hissi içeriyor. Bir süreden sonra aşk geçse de, o aşık olduğumuz kişi sevdiğimiz bir insan olarak kodlanmaya başlıyor gözümüzde ve beynimizde.

"Gözü dışarı kayan da çıksın gitsin zaten. Şu aldatanları da anlamıyorum. Sevmiyorsan ayrılırsın. Aldatmazsın yani"

Aynen öyle. 😄

"İşte o aşk sevgiye dönüşüyorsa mantık illa ki vardır içinde diyorum ben de. Birine çok aşıksın ama çok toksik biri, sürekli sorun çıkaran biri, sürekli kavga ediyorsunuz mesela. Böyle birini sevmeye devam edebilir misin? Edemezsin. İçinde mantık var dediğim şey bu. Belki sevmek veya aşık olmak için başta mantık gerekmeyebilir ama sürdürmek için mantık kesinlikle gerekir"

Evet, buna okeyim. :)

Yok, ben anladım sizi. Benim demeye getirdiğim nokta da şuydu:

Şimdi, diyelim ki bir erkek arkadaşınız ya da kankanız sizi seviyor. İletişim becerileriniz epeyce iyi ve her konuda anlaşıyorsunuz. Ama bu, mesela, sevgi için yeterli değil ve buna sevgi diyemeyiz. Eğer sevgili anlamında bir bağ oluşmuyorsa, evet, dediğiniz doğru. Sevginin de olması için bir mantığı olması gerekiyor ki ilerleyebilsin. Buna okeyim. Ama bunlar, sevgili olmak için yeterli sebepler değil işte. Ve buna sevgi diyemeyiz; çünkü ortada bir duygu yok ve sadece kankanızı ancak arkadaş olarak sevebilirsiniz. Benim demeye getirdiğim nokta ya da önceden gelişmeyen bir duygu olarak bahsetmek istediğim konu buydu. 🙂

Düzeltme: Eğer sevgili anlamında bir bağ oluşmuyorsa evet, dediğiniz doğru çünkü onu sadece arkadaş olarak seviyorsunuzdur.

Yahu ben anladım zaten dediğinizi tekrar anlatmanıza gerek yok. 🤣🤣 Benim demeye getirdiğim nokta da şuydu. Sevgi, sevgili olmak için yeterli değil. Bunu anlatmaya çalıştım yani aynı frekansı mı yakalayamadık nedir kfjsdjkfssadfs

Neden?

Yani görücü usulü falan mı düşünüyorsunuz bunun için?

Tabii ki öyle ama hani dinine bağımlı olanlar bunu yapar da o yüzden sordum görücü usulü mü düşünüyorsunuz diye. 🙂

Yani yakın temas olmadan, el ele tutuşmadan evlilik niyetine göre görüşmek ve konuşmak falan. Bunlardan bahsetmek istemiştim ben.

Anladım, hakkında hayırlısı olsun ne diyeyim. :)

:)

Evet, benim takıldığım kısım sevgide nasıl mantık olmasıydı. Sanırım savunduğun fikir, aşk ilişkisinden yanı sıra mantık da devreye girmeli diyorsun. Birbirleriyle yapacak aktivite bulmaları, sohbet etmeleri, sadakatli ve saygılı davranmalarından bahsediyorsan elbette buna bir itirazım yok. 😄

İşte ben ilk başta sevgi dediğin kısmının aslında ilişkiyi yıpratmayacak şekilde yaşamaktan bahsetmediğini düşünmüştüm. Evet, bu konuda hemfikirim zaten. Ama işte aşık olmak için de zamana falan bırakmak gerekir ya da kendiliğinden gelişmesine bırakmak gerekir. Ne kadar iyi kalpli ya da ilgili birisi olursa olursun ya da ne kadar sadakli birisi olursa olsun kalbinin atmadığı bir adamla birlikte olmak hem senin açından hem de onun açından bir ızdırap olur. Aşık olacağın kişiyi seçemiyorsun sonuçta, keşke seçebilsek.

Yani beni üzmeyecek, bana ilgili olması gerekiyor dediğin kısım mantık olabilir ama bu saydıkların işte sevgi değil, kriterdir. Ondan dolayı sevgi mantık değildir dedim.

Yani ilişkinin düzenini bozmayacak şeyler.

Kriter dediğin şey elbette mantık işi ama buna sevgi diyemeyiz işte. Ki, kriter olmadan da olmaz zaten buna katılıyorum. Sevdiğin bir adam sana toksiklik yapıp ilişkinizi zedeliyorsa zaten sağlıklı bir ilişki olmaz, toksik bir ilişki olur. Ama sevmediğin birisinin maddi güvencesi iyi, sana her koşulda destek sağlıyor, aynı zamanda senin mutluluğunu düşünen birisi. Ama sen onu kalpten sevmezsen de her davranışı sana otomatik olarak batmaya, dokunduğu esnada da iğrenmeye ya da rahatsız olmaya başlıyorsun. O yüzden buna sevginin mantık olduğunu asla düşünmüyorum. En azından aşk ilişkisi ile bağlar başlasın ki, en azından mantık devreye girdiğinde ilişkiyi yürütün. Yani bu dediğin çok doğru ne sadece aşk ilişkisiyle sevgili olunur ya da evlenilir, ne de mantık ile sevgili olunur ya da evlenilir. İkisinin dengesi çok önemli. Bunda anlaştık. :D

Aynen. :)

Tanıştığımıza memnun oldum bu arada :)